Najświętszej Maryi Panny Bolesnej
To zarazem rocznica śmierci mojej matki ziemskiej. Dzisiaj jest Msza św. poranna o 6.30 za jej duszę (nawet jej osoba mignęła w śnie), a zarazem duszę ojca. Ponieważ siedziałem w nocy. Nie docierały czytania, które przejrzę później...
Wieczorem pojechałem na czuwanie przed Monstrancją, gdzie w wielkim uniesieniu odmówiłem moją modlitwę w ww. intencji z przekazaniem błogosławieństwa Monstrancją. Ponieważ dzisiaj grali piłkarze postanowiłem, że towarzysząc im - w ruchu ponownie odmówię - moją modlitwę.
Chodziło o prośbę do Boga Ojca o utrzymanie mojej sprawności, a zarazem dziękczynienia za odjęcie niemiarowości czynności serca z wołaniem ze słowami Ps 31(30),2-3b.3c-4.5-6.15-16.20 (R. por.17b): „Wybaw mnie, Panie, w miłosierdziu swoim”. Doznałem wstrząsu, ponieważ były to słowa płynące do Boga Ojca wprost z mojego serca i duszy. Przytoczę tutaj całość tego psalmu. Znajdź go lub wydrukuj na „wieki wieków”!
Panie, do Ciebie się uciekam: niech nigdy nie doznam zawodu, wybaw mnie w sprawiedliwości Twojej.
Nakłoń ku mnie Twe ucho, pospiesz, aby mnie ocalić.
Bądź dla mnie skałą schronienia, warownią, która ocala. Ty bowiem jesteś moją skałą i twierdzą, kieruj mną i prowadź przez wzgląd na swe imię.
Wydobądź z sieci zastawionej na mnie, bo Ty jesteś moją ucieczką. W ręce Twoje powierzam ducha mego: Ty mnie odkupisz, Panie, wierny Boże.
Ja zaś pokładam ufność w Tobie, Panie, i mówię: „Ty jesteś moim Bogiem”. W Twoim ręku są moje losy, wyrwij mnie z rąk wrogów i prześladowców.
Jakże jest wielka dobroć Twoja, Panie, którą zachowałeś dla bogobojnych. Okazujesz ją tym, którzy uciekają się do Ciebie na oczach ludzi.
Ostatecznie ten dzień zakończy się snem w którym znalazłem się w Watykanie z wielką rzeszą wiernych, których wyproszono z przedsionka za balustradę ołtarzową. Nie przeszkodzono mi, wszedłem tam, padłem na kolana i zostałem pobłogosławiony Monstrancja przez Jana Pawła II! Przebudziłem się pełen najwyższego zadziwienia. Czy widzisz w tym podziękowanie od Boga Ojca?
APeeL