Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 19 listopad 1989

Odsłon: 1241

     Podczas dalekiego wyjazdu karetką pogotowia ratunkowego myśl pobiegła do znajomego alkoholika. Nagle poczułem jego wielkie pragnienie napicia się alkoholu! On teraz nie pije, ale cierpienie trwa. Poprosiłem Pana Jezusa o odjęcie mu nałogu, bo on sam sobie nie poradzi...znowu upadnie, a to dobry człowiek.

    Trafiliśmy do walącej się chatki z inwalidą mających pięcioro dzieci. Interweniowałem w ich sprawie w PCK, ale tam nie ma ludzi z prawdziwym sercem, bo działają z obowiązku (etat). Znowu prosiłem: „Jezu, pomóż im! Jezu, pomóż im!!”.

    W mgle pokazał się motocykl (mężczyzna z kobietą), a napłynęła bliskością tych obcych ludzi...poczułem, że jestem z nimi. Nie potrafię tego wytłumaczyć. Zarazem wiem, że została mi dana łaska, która pokazała wszechobecność Pana Jezusa.

    Zbawiciel jest szczególnie z tymi, którzy mają różne cierpienia i kłopoty. Coraz bardziej zaciera się dystans pomiędzy codziennością, moją posługą i wewnętrznym odczuwaniem Boga. Wygląda na to, że Jezus pokazuje mi „nie kochaj mnie, ale ludzi, bo po miłości do stworzeń - zobaczę twoją miłość do Mnie”.

    W wielkiej mgle pędzimy do zatrutego. W tym czasie słucham nagranie o bracie Albercie. To jest wielkie przeżycie typu duchowego, którego wcześniej nie zauważałem. W drodze powrotnej poprosiłem kierowcę, aby zabrał stojącego żołnierza (sentyment związany z pracą w jednostce wojskowej).

- Czy wierzy pan w pomoc poza sobą (nie wskazałem na Opatrzność Bożą)?

- Nie, nie wierzę...chyba nie rozumiał o co pytałem.

- Ja w to wierzę i dzięki temu jedziemy razem tą karetką!

    Śmieliśmy się, a ja opowiedziałem mu o pastorze w Indiach, który nie jadł z rodziną już trzeci dzień i powiedział do Jezusa: „Panie Jezu, ja wiem, że tak ma być, pracuję dla Ciebie, ale zobacz moje głodne dzieci”. W tym momencie do drzwi zapukał sklepikarz i powiedział, że „coś kazało mu przynieść 3 litry mleka”.

    Podczas późniejszego przejścia do kościoła rozmyślałem o prawie ziemskim i nadprzyrodzonym (Bożym). Przepisy ziemskie w swoim zamiarze mają utrudnienia (szczególnie uciążliwe dla ludzi prostych).

    My odpowiadamy za przestrzeganie tych praw, a ktoś za ich tworzenie. Obłuda tworzy struktury pozorne. Np. Rzecznik Praw Obywatelskich: zgłosisz się tam, zanotują sprawę pod numerem np.3001 i czekasz! To właśnie spotka mnie w 2008-2009 roku...

    Na Mszay św. znalazłem się pod moim wizerunkiem Pana Jezusa Miłosiernego, który błogosławi nas, ale patrząc od dołu groził mi! W tym czasie demon zalewał mnie pustką, rozdrażnieniem i zalecał wyjście „na zewnątrz”.

    Nie wiedziałem dlaczego Pan daje mi takie doświadczenie, ale miałem pokazaną „normalność” przeciętnego człowieka! Przedrzemałem nabożeństwo i nagle wstałem silny i wielki! W tym stanie mógłbym obudzić niejednego...dotarły słowa kapłana: „obudź się, bo to czas na nawrócenie...Jezus czeka na ciebie!".

    Dzień chyli się ku zachodowi, a w telewizji satelitarnej pokazują prostytutkę rekordzistkę, która ma męża. To coś strasznego...moje serce przeszyła bolesna strzała. Napłynęła bliskość Pana Jezusa ze smutkiem i pragnieniem cichości i milczenia.

    Dzisiaj, gdy to opracowuję (25.02.2017) św. s. Faustyna - w czytanym w radiu Maryja „Dzienniczku” - poprosiła Pana Jezusa o to, aby wszyscy umierający w tamtym dniu zostali uchronieni od Piekła. Zdziwiłem się, bo sam prosiłem o Boże wstawiennictwo dla potrzebujących...

                                                                                                                                   APEL 

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 18 listopad 1989

Odsłon: 880

    Wieczorem oglądałem film o hybrydach (mieszanka ludzi ze zwierzętami), a tak ma być na końcu tego świata. Kto tworzy i kupuje taką tfu!rczość? Film blokował rozważania o naszej prokuraturze, która została zorganizowana w systemie stalinowskim (nie podlega Ministerstwu Sprawiedliwości).

    Otworzyłem książeczkę do nabożeństwa, gdzie trafiłem na dwa obrazki. Na jednym z nich była postać z palącą się świeczką trzymaną w ręku (symbolem niesionej światłości)...to św. Bernard z Clairvaux (ur. 1090 we Francji) ze snu. 

• Psy strasznie rozwalają śmietnik...mówi żona.

• Od rana trzeba wznosić myśl ku Niebu, bo ona krąży u ciebie po targach i śmietniskach.  Trzeba też dziękować za dobrą noc, szczęśliwe przebudzenie, ciepło i spokój!

• Masz rację.

   Wiara jest nędzna, wiedza o Jezusie żadna, a myślenie ludzi prymitywne - w tych sprawach. Właśnie rozmawiamy z pacjentką...

• Dlaczego pani martwi się o jutro?

• Pan mi da?...pyta diablica, której nic nie brakuje oprócz pokory.

• Zapomina pani o Opatrzności Bożej.

• Tak, tak...za pieniądze wszystko można - jedna uzyskała dwa razy rozwód kościelny - syczy Szatan dalej!

• Niech pani nie miesza Jezusa z kościołem jako hierarchią! Staliniści wymordowali prawdziwych komunistów (gdzie jest Wanda Wasilewska), a kościół często odgradza się od prawdziwych sług Jezusa.

• Kto to wszystko wie?...był pan tam?

• Innego Zbawiciela już nie będzie. Jezus przekazał wszystko. Pani jest niewierząca, to nie pani wina, ale nie wolno pani siać szatańskiego zwątpienia i niewiary. Dociera to do ludzi wahających się...

    Czytam drugi raz książeczkę o współczesnych mistykach...podkreślone zdania, które dzisiaj dla mnie są już nieważne - ile tam błądzenia. Światło Pana Jezusa jest Czyste i Jasne. Po co szukać i błądzić? Szuka taki, szuka i nie może odpowiedzieć jaki jest prawdziwy sens jego życia. Na ziemi dobro nie może być oderwane od zła. Przez ten kontrast Pan Bóg pokazuje dobro...

   Oto przykład; córka zbiła szybę, a syn ją naprawił. Wymiana kosztowała 15 tys. zł. (butelka dobrej wódki). Wykorzystałem moment i jako zakładkę do książki "Dialog" dałem córce te pieniądze. Nie chciała czytać. Po dwóch dniach zauważyłem, że czyta!

    Właśnie pogotowiem mam wyjazd do poszkodowanych w bójce rodzinnej. Trwa to już 10 lat...w nędznej chatce ze spornym kawałkiem ziemi. Babcia (62 lata) ma połamane żebra, jej wnuczek i syn są poobijani, a mąż drugiej siostry jest poraniony. Dwoma wyjazdami załatwiam jednych i drugich. Opowiadają to samo, a ja powtarzam im...

• Diabeł po pani skacze!

• Nie, to po tam stronie!

• Zgoda po tamtej duży, a po pani mały!

• Obie siostry upojone nienawiścią, a pan jest wciągnięty w te głupoty...siedzą w pana głowie, sercu, języku, łazience i w łóżku małżeńskim.

   Może nieprzypadkowo przywiozłem go do pogotowia, gdzie z pielęgniarką rozmawiamy o objawieniach w Medziugoriu.

- To tam są takie cuda?...pyta bijący się.

   Podziękowałem Panu Jezusowi za możliwość mówienia o Nim w różnych sytuacjach. Dopiero teraz, po odkryciu Prawdy widzę nędzę tego świata. W moim sumieniu odbywa się walka pomiędzy "tak" i "nie"...w której rosnę. To, co wczoraj było dla mnie zakryte, dzisiaj jest jasne. Ludzie normalni nie prowadzą takiej walki.

    Dzisiaj zrozumiałem, że najważniejsza jest Miłość z której wypływa wszystko. Spojrzałem na twarz jednej z dziewczynek ze zdjęcia podczas Objawienia w Medjugorju, a łzy zalały oczy. Dotarłem wreszcie do św. Bernarda z Clairvaux, którego największą zasługą było wykazanie błędów w mistyce chrześcijańskiej…

                                                                                                                    APeeL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 17 listopad 1989

Odsłon: 983

   Noc, pogotowie, piwniczna izba przypominająca spelunę...podczas gry w pokera „upływa szybko życie”. Nagle napłynęło pragnienie modlitewnego ukojenia. Nie mogłem bez powodu odejść...tylko bezwiednie rzuciłem karty oraz pieniądze do puli i wpadłem w milczenie.

    To było wyraźne zawołanie przez Pana. Napłynęły zdania, które musiałem zapisać: „Kto ujrzy Światło musi iść. Nic nie opóźni pielgrzymowania. Jeszcze nie dziś, jeszcze nie dziś, bo nie to światło i droga nieznana”.

   Około 2.00 w nocy zacząłem wołać do Pana Jezusa o pocieszenie dla matki dwojga synów alkoholików. Wierzę, że Jezus jej pomoże. Może młodszego skieruje do mnie i porozmawiam z nim. Tak stanie się po latach...razem ze mną będą uczestniczyli w codziennej Mszy Św.

    Teraz podczas przyjęć w przychodni napływa, abym nie brał datku: „kiedyś zobaczysz ile jest to warte...cóż, że teraz schowasz pieniądze pod kartę?” Po napisaniu recept przypiąłem babcine 3 tysiące do zaleceń, które pisałem na maszynie. Nie będę się szarpał...

    Na koniec przyjęć zostałem wysłany do podobnych pań, które Bóg oderwał od ciał! W domach zmarłych zawsze odbieram dobrą energię:

1. pierwsza zmarła była malutka i chudziutka, leżała już w trumnie z monetami na powiekach. Wyglądało to trochę śmiesznie. W pokoju było zimno ze świętą ciszą. Za karty zgonu trzeba płacić, ale rodzina nigdy nie pyta, a ja się nie upominam.

2. druga zmarła leżała za zasłonką w kuchni, bo willa była przygotowywana do wesela! To wielki pech. Proś zawsze o śmierć dobrą (z sakramentem) i godną, bo możesz narobić kłopotu. Wypisuję kartę zgonu, rodzina stoi w ciszy, a z piętra dobiega śpiew i śmiechy malutkich dzieci! 

   W domu zdziwiłem się otwartą butelką spirytusu (kilka otrzymaliśmy od matki na przechowanie). Tak zapewniała sobie spokojna starość. Nie wiedziała, że ojciec w tym czasie zamieniał spirytus w wodę...

    W audycji katolickiej trafiłem na relację anonimowego alkoholik, a zarazem wojujący ateista, który opowiadał o darze jaki otrzymał od Boga: nagle odjęto mu pragnienie picia alkoholu. Przekazał  swoje odczucie, że Bóg przez to pokazał mu: patrz, ludzie się siłują, męczą, chcą, ale nie mogą - ty nie będziesz miał żadnego łaknienia.”

    Według niego jest to dowód na istnienie Boga. Dodał jeszcze, że ludzie kochają nas, gdy spełnimy ich oczekiwania, a Pan Bóg przyjmuje nas takimi jakimi jesteśmy...

   W tym momencie przypomniało się nagranie z Oazy Miłości, gdzie wierni otaczają alkoholika i trzymając ręce nad jego głową lub mając wyciągnięte w jego kierunku wołają:

    „Szatanie rozkazuję ci w Imieniu Jezusa opuścić tego człowieka. Wiążemy twoje moce i wyganiamy ducha alkoholizmu z niego: rozkazujemy ci opuścić go, nie przychodzić do niego, roztaczamy nad nim moce Światła. Panie napełnij go miłością. Panie objaw się i pokaż kim Ty Jesteś. Jezu Panie wypełnij Miłością wszystkie jego puste miejsca i przestrzenie życia, aby zobaczył dla kogo żyje”.

   Dodam, że po latach sam zostanę uwolniony przez Boga od tego nałogu (odjęcie)...w wyniku modlitw żony i moich pacjentek, które zamawiały w mojej intencji Msze Św. w różnych Sanktuariach…                                                                                                                                             APeeL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 16 listopad 1989

Odsłon: 854

    Wczoraj matka ziemska dała mi litr spirytusu „Kozak”...na przechowanie, bo kiedyś ojciec wypił „po cichu” całą skrzynkę takiej „lokaty kapitału”. Ludzie pokładają ufność w różnych rzeczach, a wszystko czynią „dla spokojnej starości”.

    Znam to z gabinetu lekarskiego. Zadowolenia nie da posiadanie, ale pozbawianie się wszystkich rzeczy. Nie bierz tego dosłownie, bo chodzi o nasze serce...

    Na początku nawrócenia włamano się do mojego mieszkania. Wtedy jeszcze nie wiedziałem, że uczyniła to władza „ludowa”, której podlegają także zawodowi złodzieje. Z drugiej strony to cierpienie przebudziło mnie i skierowało ku Bogu. Powiedz mi w takim razie: co jest dobre, a co złe?

    W domu dzieci zbiły szybę w drzwiach do pokoju...żona krzyczy, lamentuje i mówi, że „nie chce jej się żyć”. Powiedziałem:

• To są łzy diabelskie. Powinnaś płakać z powodu złości i wstydu przed Bogiem. Ile czasu dzisiaj poświęciłaś Jezusowi? Zobaczymy co do ciebie powiedzą z Biblii, która otworzyłem na chybił-trafił: „W sercu dobrego gości mądrość, a w sercu złego głupota”…

• Jeszcze im kupujesz podarunki!

• My jesteśmy też źli, a Pan Bóg daje nam tyle darów!

  Zobacz przez chwilę cierpienia Pana Jezusa. Wielu za te dary obraża Boga, wyrzeka się Jego, nie chce przyjąć Go do serca. Tylko z tego powodu trzeba płakać. Pan nas obdarza także cierpieniem...może ta szyba wywoła dobro w dzieciach?

   W słabości skierowałem myśli ku Bogu: „Pan jest Dobry. Jezus jest Dobry”, a wzrok padł na dwie figurki Zbawiciela z porcelany i drzewa. Myślę, że diabeł źle się tutaj czuje. Nagle stałem się silny, a wielka radość napłynęła do serca, które otworzyło się...mam wstać wcześniej.

    W samochodzie słuchałem słów Guy’a Gilberta o modlitwie: „bez modlitwy niepodobna wytrwać w powołaniu /../ modlitwa łączy nasze dusze ze słowem Bożym, bo duch człowieka staje się rzeczywistym małżonkiem prawdy wiecznej /../ Pan Bóg uczynił wszystko z Miłości /../ Pan Bóg Siebie rozmnaża w ludziach /../ Tak mi Panie Jezu dopomóż...pomnóż siłę do kochania tylko Ciebie i wszystkich ludzi dla Ciebie".

    W audycji telewizyjnej była mowa o kapelanach polowych. Powstał problem noszenia przez nich broni. Sprzeczamy się z kolegą dyżurnym w pogotowiu:

• Pan nie rozumie partyzantki...

• Bronią kapelana jest błogosławieństwo od Boga Ojca, Eucharystia z Ostatnim Namaszczeniem, modlitwa, bycie wśród rannych i umierających. Życie takiego kapelana nie jest ważne, bo nad nim jest Opatrzność Boża!

• Coś się panu pomieszało w głowie...po tych słowach kolega zrobił się nijaki.

• Po kilku minutach ciszy opowiedziałem mu o kapelanie, który po obstrzale miał poszarpaną całą marynarka przez kule...bez zadraśnięcia ciała! 

   Wczoraj wiedziałem, że ten pacjent jest śmiertelnie chory. Dzisiaj przyszedł z wynikami...ma liczne przerzuty ​nowotworowe do obu płuc (OB 123). Widzimy się drugi raz w życiu...jakże chciałbym być z nim do końca. Z urywanej rozmowy wynikało, że pił i palił...rozpadła się jego rodzina. Rozwiązanie nadejdzie...trzeba prosić o to w modlitwie.

• Nie potrafią się modlić.

• Niech pan poprosi o dar modlenia się (rozmowy z Bogiem).

   W wolnej chwilce czytam książkę Thomasa Mertona: "W poszukiwaniu Boga”, ale to trudne rozważania: w każdym z nas istnieje miłość własna, którą trzeba zamienić na miłość miłosierną (caritas)...to może trwać przez całe życie. Wielu w tej walce pozostaje niemowlętami, bo krążą pomiędzy caritas, a posiadaniem.

    Ludziom wydaje się, że odnalezienie Boga i Jego Miłości Miłosiernej daje ukojenie, a to dopiero początek udręk. Nie możesz już normalnie żyć (cieszyć się tym, czym 95 % ludzi). Czujesz Boga w sobie i masz świadomość, że dopiero oderwanie się od ciała daje zjednoczenie ze Stwórcą. Ta miłość wyzwala udręki...

    Pomyślałem o tym, że zawsze źle się czuję podczas pobierania pensji, bo mam tak piękny zawód...i jeszcze mi płacą. W dawnych czasach mówiło się, że lekarz to dobry zawód, ale bez pacjentów.

   Właśnie jest atak demona: „propozycja gry w pokera”. Nie da się z tym pogodzić Pana Jezusa i w uniesieniu duchowym siąść do stołu z brudnymi - dosłownie i w przenośni – pieniędzmi. Zważ, że przez Eucharystię łączę się z Jezusem i Jego Życie staje się moim życiem.

   Dodatkowo trafiliśmy karetką do złapanego przez policję („List gończy”) na którego krzyczano, a dołączył się do nich sanitariusz. Poczułem się w sytuacji skazanego (miłość miłosierna) i powiedziałem do sanitariusza...”panu też może się to przydarzyć i co wówczas?”

                                                                                                                             APeeL