Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 16 wrzesień 2004

Odsłon: 40

   Dzisiaj pracę w przychodni rozpocząłem o 7:00 i skończę o 14:45, to naprawdę będzie ciężki dzień...aż miałem bóle wieńcowe. Niekiedy w takich dniach trafiają się ciężkie przypadki, właśnie dzisiaj przybył pacjent z zawałem nierozpoznanym w pogotowiu (skierowałem go karetką do szpitala), przybyło też dużo bezrobotnych poza świadczenia do pracy. Skończyłem pracę złości...

    Na Mszy świętej wieczornej padną słowa czytań...

Św. Paweł wskazał (1 Kor 15,1-11), że przez Ewangelię będziemy zbawieni... „Chyba żebyście uwierzyli na próżno. Przekazałem wam na początku to, co przejąłem; że Chrystus umarł - zgodnie z Pismem - za nasze grzechy, że został pogrzebany, że zmartwychwstał trzeciego dnia (…) W końcu, już po wszystkich, ukazał się także i mnie jako poronionemu płodowi".

Psalmista wołał (Ps 118): "Dziękujcie Panu, bo jest dobry, bo Jego łaska trwa na wieki. Niech dom Izraela głosi: „Jego łaska na wieki”.

W Ewangelii faryzeusze zaprosili Pana Jezusa (Ewangelia: Łk 7,36-50): „A oto kobieta, która prowadziła w mieście życie grzeszne, dowiedziawszy się, że jest gościem w domu faryzeusza, przyniosła flakonik alabastrowy olejku, i stanąwszy z tyłu u nóg Jego, płacząc, zaczęła łzami oblewać Jego nogi i włosami swej głowy je wycierać. Potem całowała Jego stopy i namaszczała je olejkiem”.

     Spowodowała oburzenie, bo: „Gdyby On był prorokiem, wiedziałby, co za jedna i jaka jest ta kobieta, która się Go dotyka, że jest grzesznicą. (…) Odpuszczone są jej liczne grzechy, ponieważ bardzo umiłowała. A ten, komu mało się odpuszcza, mało miłuje.

     Do niej zaś rzekł: Twoje grzechy są odpuszczone. (...). Na to współbiesiadnicy zaczęli mówić sami do siebie: Któż On jest, że nawet grzechy odpuszcza? On zaś rzekł do kobiety: Twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju!”

      Popłakałem się po Eucharystii, a moje serce całkowicie się odmieniło, nie chciało się wyjść z kościoła…

                                                                                                                                                    APeeL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 15 wrzesień 2004

Odsłon: 38

Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Bolesnej

     W środy  i piątki poszczę w intencji pokoju na świecie, ale dzisiaj nietypowo spożyłem śniadanie za wczorajszą kolację. W takim stanie musiałem iść na Mszę świętą poranną, ponieważ pracuję dzisiaj do 18:00! Prosiłem Matkę Bożą o pomoc, wstawiennictwo w sprawie syna (aby sprawa jego zagubienia wyjaśniła się).

      Ten dzień ofiaruję później, bo dzisiaj będę bardzo zmęczony. Napłynął obrazy cierpiących matek z powodu, dzieci alkoholików i narkomanów, a także różnych uzależnień, ciężko chorych, uszkodzonych w wypadkach, mających różne wady wrodzone, itd.!

Św. Paweł wskazałł (Hbr 5,7-9): „Chrystus podczas swojego życia doczesnego z głośnym wołaniem i płaczem zanosił gorące prośby i błagania do Tego, który mógł Go wybawić od śmierci, i został wysłuchany dzięki swej uległości. A chociaż był Synem, nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał. A gdy wszystko wykonał, stał się sprawcą zbawienia wiecznego dla wszystkich, którzy Go słuchają,

Psalmista wołał (Ps 31,2-6.15-16.20): „Wybaw mnie, Panie, w miłosierdziu swoim...

Panie, do Ciebie się uciekam: niech nigdy nie doznam zawodu, wybaw mnie w sprawiedliwości Twojej.

Nakłoń ku mnie Twe ucho, pospiesz, aby mnie ocalić. (...) W ręce Twoje powierzam ducha mego: Ty mnie odkupisz, Panie, wierny Boże". 

     Szczytem cierpienia matek jest cierpienie Matki Jezusa, a wyrażają to piękne słowa: „Błogosławiona jesteś, Panno Maryjo, która bez śmierci wysłużyłaś palmę męczeństwa pod krzyżem Chrystusa”...

     Nagle ujrzałem, że nasze cierpienie to zarazem łaska współcierpienia z Matką Zbawiciela, której Syna zamordowano w bestialski sposób i to na Jej oczach! Wcześniej było też cierpienie z powodu zagubienia się Pana Jezusa w Jerozolimie...

                                                                                                                                          APeeL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 14 wrzesień 2004

Odsłon: 36

Święto Podwyższenia Krzyża Świętego

     W przychodni o 7.00 był tylko jeden pacjent. To nigdy się nie zdarza! Jeszcze nie wiedziałem, że to pułapka szatańska! Zapomniałem, że dzisiaj jest święto Podniesienie Krzyża Pana Jezusa. 

     Po godzinie nie było widać mnie zza przyniesionych kart, a na korytarzu głośno gadała głucha, było podenerwowanie i złość pacjentów oraz kłótnie. Przejrzę na oczy dopiero na Mszy świętej o 18:00, ale zwykłych wiernych to żadna uroczystość, bo "nie muszą iść do kościoła”! Tak też jest w codzienności, rzadko przychodzi ktoś w zwykły dzień, jest tylko garstka takich ("resztka Pana")!

    Na szczycie udręki koleżanka laryngolog przeprowadziła kapłana z zapaleniem gardła i niby wysokim ciśnieniem. Pracę skończyłem w złości o 14:40, jeszcze ktoś wchodził, a ja dwa razy protestowałem!

     W domu padłem aż do Mszy świętej o 18:00. Nawet Matka Boska Częstochowska miała smutne oczy, ponieważ przeklinałem! Dzisiaj naród wybrany zbuntował się podczas wędrówki (Lb 21,4b-9): „zaczęli mówić przeciw Bogu i Mojżeszowi: Czemu wyprowadziliście nas z Egiptu, byśmy tu na pustyni pomarli? Nie ma chleba ani wody, a uprzykrzył się nam już ten pokarm mizerny. Zesłał więc Pan na lud węże o jadzie palącym, które kąsały ludzi, tak że wielka liczba Izraelitów zmarła”.

    Św. Paweł wskazał, że Pan Jezus (Flp 2,6-11): „istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stawszy się podobnym do ludzi”.

   Psalmista wołał ode mnie (Ps 78,1-2.34-38): „Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy (…) Przypominali sobie, że Bóg jest ich opoką, że Bóg najwyższy jest ich Zbawicielem. Lecz oszukiwali Go swymi ustami i kłamali Mu swoim językiem. Ich serce nie było Mu wierne, w przymierzu z Nim nie byli stali. On jednak będąc miłosierny odpuszczał im winę i nie zatracał, gniew swój często powściągał i powstrzymywał swoje wzburzenie”.

W Ewangelii (J 3,13-17) Pan Jezus powiedział do Nikodema: „Nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który z nieba zstąpił - Syna Człowieczego. A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne”.

     Po Mszy świętej wyszedłem szybko z pragnieniem powrotu do domu, bo wprost umierałem z przemęczenia i padłem w sen o 20:00. Ponadto źle się czułem jako meteopata, a zawsze przed wyżem z wiatrem, na dwa dni i pół mam zawroty głowy, napady migreny, uciski w sercu. Dodatkowo jest dziwna huśtawka temperatury, w dzień środek lata, a w nocy 0 stopni! Nadal nie wraca syn, żona smutna, przestraszona moim stanem. Kruchość naszego bytu, tak jest na tym zesłaniu. Spotykam to na co dzień...

- o to jeszcze sprawna niedawno, a już jej nie ma, tak jest chwalącymi śmierć nagłą 

- w bloku - od 25 lat leży z porażeniem czterokończynowym - po skoku do wody

- pozbawieni pracy i porzuceni

- ofiary szalejących huraganów, powodzi, tsunami, wybuchów wulkanów 

- ofiary wypadków i wojen...

    Każdy zna to wszystko z telewizji.

      Nawet nie wspomniałem o nagłych rozpoznaniach śmiertelnych chorób, ciężkich urazów, a także przewlekłych i nieuleczalnych dotychczas przypadków.

                                                                                                                                                   APeeL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 13 wrzesień 2004

Odsłon: 38

    Przebudziłem się po ciągach snów ("do przodu") z eksterioryzacją! Nie wolno tłumaczyć snów, ale Pan Bóg przemawiał także do proroków, a u mnie były następujące zdarzenia...

- leczyłem jakiegoś starszego pana (wścieklizna), a w telewizji będzie informacja o pogryzionych przez psy i o dzikich schroniskach!

- mignęła postać lekarza psychiatry, który pracuje ze mną przez ścianę…

- obca babcia z wnuczkiem, która przyjechała do mnie, ale weszła do niego i do mnie, miała 50 dolarów w ustach, aby nikt nie widział. To śmieszne, ale po przebudzeniu byłem zły i zmęczony!

      W realu będzie problem z chorymi z obcego terenu!

- nie było potrzebnej karetki dla mojej pacjentki, która padła na tył głowy

- napadła na mnie duża grupa pacjentów ze snu!

      W przychodni o 7:00 była garstka, a to zawsze jest pułapką. Przy tym schodziło długo z powtórką leków, ponieważ można pisać na jeden miesiąc, a ja dla wygody chorych zapisują na 3 miesiące (recepty do przodu) później tylko podbijam, że są aktualne. Pacjent wchodzi w drodze do apteki, bez czekania.

      Wczoraj czytałem artykuł Pietrzaka o skorumpowanych lewusach ("władzy ludowej"), a od rana Szatan wpuszczał złość na konfidentów! W ręku znalazła się kartka: Fałszywych Banknotów Nie Przyjmujemy...

      Później musiałem kręcić: EKG dla obcej, RTG do pracy (musi płacić), a ja piszę, że jest chory, recepta mojej chorej - dla obcej, oddaję swój lek dla tego, któremu później w domu wykonam blokadę przyczepu.

     Przed Mszą świętą wieczorną pod kościołem spotkałem wciąż tych samych "niewiernych", którym władza ludowa zabrania wchodzić do kościoła. Umierają później, mają ładne pogrzeby, a zwłok takich nie wolno wnosić do Domu Pana (pochówek z obecnością kapłana na cmentarzu)! Była też tam pani ze złotem w uszach, którą zaprosiłem na Mszę świętą, ale wykręciła się.

     W telewizji popłynie wyjaśnienia ofiar "Orlenu", skok na rząd oraz z informacją o szwajcarskich kontach władzy, która wyłudza pieniądze na różne "fundacje". Przepisuję to 01.12.2025...nic się nie zmieniło. Wachowski, zakłamanie prezydenta, rządu, spec-służ, fałsz bolszewików oraz to samo na samym dole. To nie ma końca. Na ich szczycie króluje Szatan!

      Św. Paweł powie (1 Kor 11,17-26,33): „schodzicie się razem nie na lepsze, ale ku gorszemu (…) zdarzają się między wami spory, gdy schodzicie się razem jako Kościół.

(...) Czy chcecie znieważać Boże zgromadzenie i zawstydzać tych, którzy nic nie mają?”

      Gdy Jezus dokończył wszystkich swoich mów do ludu Ewangelia: Łk 7,1-10), który się przysłuchiwał, wszedł do Kafarnaum. Sługa pewnego setnika, szczególnie przez niego ceniony, chorował i bliski był śmierci. W tym czasie mówił, że jest niegodzien, aby Pan wszedł do niego. „Lecz powiesz słowo, a mój sługa będzie uzdrowiony”. Tak się stało! Gdy wysłani wrócili do domu, zastali sługę zdrowego”.

                                                                                                                                      APeeL