Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 21 październik 2014

Odsłon: 1258

    Dobry sen bez koszmarów to wielka łaska. Wczoraj nie miałem werwy do pisania, a dzisiaj jest odwrotnie...chciałbym cały oddać się Panu Jezusowi, bo świat żyje tylko rzeczywistością przyrodzoną.

   Trafiłem na Mszę św. o 6.30, ale trwały rozproszenia, bo po wczorajszej spowiedzi zły wpuszczał mi „działaczy” z Izby Lekarskiej. Nie docierały czytania i tak było do Eucharystii, która ułożyła się „ochronnie” (parasol), a później kunsztownie powyginała na brzegach.

    Wszystko odeszło, a to dowód kuszenia przez złego, który psuje spotkania z Panem, bo w mózgu nie mamy zapory antyspamowej. Sami nie możemy sobie z tym poradzić, bo nasza inteligencja jest nędzna w stosunku do upadłego Archanioła.

    Później miałem wielki kłopot w odczycie tej intencji, a był już piątek (24.10.2014)! Dla poszukujących drogi opiszę ten moment, bo jest to przykład instruktażu odczytywania woli Boga Ojca. 

1. Mamy jakiś problem, ale tutaj dotyczy modlitwy. Pierwotnie myślałem, że ten dzień poświecę: „za czekających na powrót Jezusa”, bo Pan Jezus  (Ew. Łk 12, 35-38)  mówił dzisiaj o potrzebie naszego czuwania i oczekiwania na Jego ponowne przyjście:

    "Niech będą przepasane biodra wasze i zapalone pochodnie. (...) Szczęśliwi owi słudzy, których pan zastanie czuwających, gdy nadejdzie.

   Druga moja decyzja dotyczyła: ”żyjących sprawami tego świata”, bo zrobił się szum po słowach Radosława Sikorskiego o propozycji Putina do Tuska o rozbiorze Ukrainy. Dyżurujący poseł Stefan natychmiast stwierdził, że Putin żartował! Wiedz jedno, że szatan i jego wysłannicy nie mają poczucia humoru. 

2. Postanowiłem iść na nabożeństwo różańcowe i w drodze modlić się za ten dzień, ale nie znałem intencji. W pośpiechu szukałem jakiegoś zaczepienia: podziały, prawda i fałsz, ten i tamten świat. Napłynął oglądany program „Sprawa dla reportera”, gdzie red. Jaworowicz była u płaczącej kobiety nękanej przez męża.

3. Natchnienie sprawiło, aby zajrzeć do dzisiejszych słów św. Pawła: „On bowiem jest naszym pokojem. On, który obie części ludzkości uczynił jednością, bo zburzył rozdzielający je mur, wrogość”. Ef 2, 12-22

   Natychmiast znałem intencję modlitewną: za oddzielonych murem wrogości. Nawet napłynęły obrazy murów dzielący ludzi (Berlin, Izrael/Gaza, Ukraina/Federacja Rosyjska). Przypomniał się Jarek z TVN 24, który od rana bronił gnębionego Darskiego i Behemoth’u („bestii”) oraz prezydent „Zgoda buduje”, który chce postawić zabitym w Smoleńsku pomnik, ale na spotkanie w tej sprawie zaprosił tylko „samych swoich” (tych, co nie dochodzą prawdy).

    Tak się składa, że w tym czasie debatowano w Okręgowej Rady Lekarskiej o mojej chorobie (wierze i obronie krzyża Pana Jezusa).

4. W radości wyszedłem na nabożeństwo. Jakby na znak z Nieba podleciały do mnie dwa gołąbki, a w kościele znalazłem miejsce i przywitał mnie Pan Jezus w Monstrancji oraz zapach kadzidła. W pewnym momencie odczułem przez 1-2 sekundy Świątynię Boga w Niebie, a sprawiły to kwiaty i zawołania kapłanów  przy Ołtarzu Pańskim.

   Eucharystia ponownie kunsztownie zawinęła się na brzegach i ułożyła w dar, a w drodze powrotnej kontynuowałem moje wołanie modlitewne...                           APEL

 

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 20 październik 2014

Odsłon: 1325

    Zerwałem się o 7.10 i chciałem „rozmyślać”, a dodatkowo ciągnęło łóżeczko oraz stały trick Mąciciela: „pójdę na nabożeństwo wieczorem”, ale od mojego anioła stróża napłynęło ostre: „nie rozmyślaj!”

   Dobrze, że posłuchałem się i zdążyłem na Mszę św. o 7.30, ponieważ wieczorem złapie mnie migrena i pozostanę w domu. Oprócz mnie na  spotkaniu z Panem Jezusem były cztery osoby z rodziny zmarłego, a później doszli moi opiekunowie.

   Od ołtarza z ziewającym kapłanem płynęły słowa mojego Profesora, że byłem umarłym z powodu występków i grzechów, bo żyłem wg sposobu doczesnego świata oraz ducha synów buntu...Władcy mocarstwa powietrza!

   Ułożyłem to „po mojemu”, a zadziwienie budzi określenie Szatana. Mówiąc prosto: chodzi o życie: „róbta, co chceta...mata, co chciałyśta” czyli spełnianie żądz i zachcianek ciała. Chrystus przywrócił mnie do życia, a sprawiła to łaska wiary, która nie wynika z uczynków, ale "jest darem Boga (...) aby się nikt nie chlubił”. Ef 2, 1-10

Pan Jezus w tym czasie ostrzegał: "Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo nawet gdy ktoś opływa we wszystko, życie jego nie jest zależne od jego mienia". Największy bogacz może zmarnieć w krótkim czasie, a jeszcze tej nocy mogą zażądać każdej duszy, która ma być bogata, ale przed Bogiem. Łk 12, 13-21

    Wielkość bogactwa jest nieważna, bo przecież zabijają się o miedzę, a w mojej rodzinie nie chcą dać mi należnej cząstki spadku.

    Przed kilkoma dniami prosiłem Boga, aby zetknął mnie z sąsiadem, który strasznie kaszle i dusi się z powodu palenia papierosów, bo pragnę mu pomóc.

    Zdziwiłem się, gdy wszedłem wprost na niego i ponownie poprosiłem, aby zaczął rzucanie palenia od tego piątku, a ja będę wspomagał go modlitwą. Dałem mu świadectwo z odjęcia przez Boga mojego nałogu. 

    Tłumaczyłem mu rzucanie palenia jako przyjęcie cierpienia w intencji pokoju na świecie na ręce Matki Bożej. Zaczynamy od piątku i nie rezygnujemy w upadku. Tylko piątek, później dodajemy środę (ja poszczę, a on nie będzie palił papierosów)...po czasie dorzucamy poniedziałek, a później depczemy to zniewolenie.

    Popłakałem się z powodu szybkiego spełnienia mojej prośby i od razu poznałem intencję tego dnia. Przypomniały się sceny z uzależnionymi od alkoholu, a to podobne nieszczęście z którego jest trudno wyjść samemu.

    Chciałbym taką grupę prowadzić do Boga, ale trzeba wyjść do nich na rogi ulic i wziąć za rękę. Trzeba cierpliwości i modlitw bez odrzucania pogrążonych nieodwracalnie, bo Bóg może dokonać na każdym uzdrowienia duchowego (nawrócenia), a to jest warunek wyjścia z pułapki.

   Wprost boję się takiej łaski...aż dreszcz przeszedł przez ciało. Przypomina się jedno ze spotkań: och! patrzcie, patrzcie...to jeszcze żyjemy! Śmieliśmy się wspólnie, bo już wcześniej namawiałem tych drinkerów, aby drgnęli ku Bogu...poprzez wołanie o pomoc do św. Łotra! 

    Palaczowi dałem świadectwo wiary...mnie odjęto nałóg i on powinien też o to prosić. Muszę zawieść go do przychodni i Pan sprawi, że spotkamy się ponownie, bo zawołała go żona (demon czuwa nad takimi).      

     W bólu rozrywającym serce, a można powiedzieć, że w rozpaczy zacząłem odmawiać moją modlitwę. Tego nie można przekazać żadnym językiem.

    Na ten moment pasują słowa z „karteczek” (podobnie jak JPII zapisywałem różne przeżycia)...z początku mojego nawrócenia, gdzie wołałem do Boga, ale w miejsce mojej osoby wstawiłem tego biedaka:

 Panie! Tylko Ty możesz go zmienić.

 Panie! Daj mu uzdrowienie ciała i ducha!

 Panie! Wejdź do jego serca i bądź jego Zbawicielem.                                             APEL

 

  

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 19 październik 2014

Odsłon: 1276

    Zerwał mnie sen w którym wypełniałem dokumenty, pojawił się kierownik pogotowia i przelotnie rozmawiałem z zabieganą dr Ewą ("ciotką Polką"), która obiecała załatwić moją sprawę. To sen "do przodu", bo jestem zaproszony na posiedzenie Inkwizycji Nieświętej w OIL w W-wie.

     Usiadłem i skończyłem moją modlitwę w intencji tego dnia, a napłynął obraz sadowników (frajerów wg ministra rolnictwa), spotkanie prof. Bogdana Chazana w kościele św. Józefa w Toruniu (napadniętego podobnie do mnie) oraz lekarz Grzegorz Luboiński, który krytykował nasze środowisku, a nie wolno, bo nasza korporacja i jej władza jest święta...jak w Federacji Rosyjskiej.

    Piszę to dlatego, bo w tych dniach jestem intensywnie kuszony. Jak to się odbywa? Budzisz się, a w twojej słabości demon podsuwa ci „wrogów”, a to koledzy lekarze, moi bracia, którzy „nie wiedzą, co czynią”.

    Na ten moment włączyłem „Teleexpress”, ale nie zauważyłem, że to była TVN 24, gdzie aktor Emilian Kamiński pięknie mówił o ks. Jerzym Popiełuszce. Ten kapłan był drobnym człowieczkiem i miał zwyczaj przytulania ludzi. Aktor zapamiętał dobrą energię, która od niego wówczas płynęła. W swoim teatrze urządził ołtarzyk ku jego czci, bo był dobry i ludzki.

    Wyszedłem na Mszę św. o 12.00 na której nastąpi intronizacja jego relikwii i musiałem omijać wiernych władzy ludowej, bo właśnie złapano „ruskich szpiegów”, a krzyku co niemiara. Ja w takiej bajki nie wierze jak Giertych i Kalisz, bo nadal trwa przyjaźń polsko-radziecka.

   Już myślałem, że jestem na prostej, a spod ziemi wyrósł nasłany o pożyczenie 10 zł! Upadłem, bo nie dałem mu tych groszy, a przypomniała się naiwna scena z filmu, gdzie ks. Jerzy oddaje komuś swoje buty. W złości chciałem wrócić do domu, ale w rozproszeniu stałem na nabożeństwie na zewnątrz kościoła.

    W tym czasie miałem pokazane nękanie Pana Jezusa i „poddawanie próbom”. Właśnie „faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by pochwycić Jezusa w mowie”, bo jest prawdomówny, nie ogląda się na osobę ludzką i naucza w prawdzie drogi Bożej.

    Zobacz ich fałszywe przymilanie się, aby lecieć z donosem do okupanta: „Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie?" Pragnęli zrobić ze Zbawiciela rewolucjonistę, ale zawiedli się, bo Mądrość Boża wszystko przenika.

- "Czemu Mnie kusicie, obłudnicy? Pokażcie Mi monetę podatkową. (...) Czyj jest ten obraz i napis? (...) Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga". Mt 22, 15-21

    Po Eucharystii pocałowałem relikwię błogosławionego ks. Jerzego Popiełuszki, którego bliskość czuję w tych dniach...tak jak Jana Pawła II. 

   W tym czasie spotkałem matkę ciężko chorego syna za którego wcześniej modliłem się. Przybyła z odległej wioski z wnuczkami i synową prosić Boga poprzez wstawiennictwo błogosławionego. Wszyscy na kolanach całowali jego relikwię.  

    Z wielką mocą przekazałem jej, aby nie zwątpiła, bo to czas próby. Wracałem całkowicie odmieniony i zadziwiony, bo nagle miałem podaną intencję.                  

    W telewizji Trwam trafiłem na apel polskiego kapłana z Ukrainy, który prosił o wsparcie finansowe, bo buduje tam świątynię Chrystusa Króla. Ja jestem na końcu wszystkich proszących o wsparcie, bo odpowiedzialni za moje prawa opuścili mnie, a nawet napadli w dobrze zorganizowanej grupie...                                                                         APEL

 

 

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 18 październik 2014

Odsłon: 1321

Św. Łukasza

    Jeszcze raz przeczytałem art. w „Faktach i mitach” o skrzywdzonym doktorze Grzegorzu Luboińskim, który krytykował środowisko lekarzy oraz nasz samorząd.

    W posłudze zamiast Prawa Bożego stosuje się masę przepisów, które nie obowiązują reprezentujących „władzę”. W ostatnich wyborach w 1/3 rejonów był tylko jeden kandydat na miejsce (nieważność wyborów).

    Wszyscy działacze po czasie są zasłużeni i odznaczani, a po śmierci ich wizerunki trafiają do izby pamięci ("kaplicy"). Podobny, koreański trend jest też w naszych urzędach. Wchodzisz i od razu zostajesz przestraszony wielkimi zdjęciami lokalnych „przywódców”. 

   Kolega Grzegorz Luboiński napisał prawdę, bo wskazał na bój o pieniądze, ale nie poradził, bo prawdziwym zagrożeniem jest Przeciwnik Boga. To on poprzez swoich dworaków rozdziela stanowiska i brzęczy trzosem. Zrobisz krok w tym kierunku, trafisz na lep, połkniesz haczyk i już z tych sideł nie wyjdziesz.

   Napisałem do niego, bo potrzebuję męża zaufania, ale wątpię, aby list polecony dotarł. Dwóch mówiących jednym głosem to zbyt wielu dla władzy owianej aureolą „mandatu środowiska” i  demokracji. 

    Prosiłem Pana o prowadzenie i miałem ukazane, że w samorządzie lekarskim kluczowymi postaciami są sekretarze...dlatego moje akta kierowane do Rzecznika Praw Lekarzy utknęły u kolegi, który mnie skrzywdził jako prezes, a teraz trwa w kłamstwie i jest sekretarzem oraz przewodniczącym komisji etyki lekarskiej!

    Nie mogłem spać w nocy, budziłem się co 2 godziny, a jest wielka mgła, nieprzyjemnie, a nawet niebezpiecznie. Pojechałem na nabożeństwo poranne, bo dzisiaj jest dzień w intencji pracowników sł. zdrowia...czyli także za mnie.

     Na ten moment św. Paweł powiedział, że: „(...) Aleksander, brązownik, wyrządził mi wiele zła: odda mu Pan według jego uczynków. W pierwszej mojej obronie nikt przy mnie nie stanął, ale mię wszyscy opuścili: niech im to nie będzie policzone. Natomiast Pan stanął przy mnie i wzmocnił mnie (...). 2 Tm, 4, 9-17a

     To całkiem inne cierpienie, ale mechanizm krzywdzenia jest podobny. Mnie też wszyscy opuścili, a 24 października mam spotkać się z 22 kolegami, którzy zaocznie skrzywdzili mnie w kadencji 2005-2009. Kotki i ubijany drób mają większa prawa niż lekarz stający w obronie krzyża Pana Jezusa. 

    W tej intencji trafiłem do spowiedzi, a tak się składa, że dzisiejsze modlitwy wypadną także za dusze zmarłych kolegów. Ponadto pragnę przyszły tydzień zacząć w czystości. Nie chcę mieć w sercu złości, pragnę ugody, bo w ewentualnym odszkodowaniu pomaluję ołtarz w naszym kościele.

    Kapłan wskazał na modlitwę do bł. ks. Jerzego Popiełuszki, którego relikwie sprowadzono do naszej parafii. Wiem o tym, bo od dawna czuję opiekę tego kapłana, który zło zwyciężał dobrem.

    Pan Jezus powołał dzisiaj jeszcze 72 i rozesłał ich, bo żniwo jest wielkie, a robotników mało. Eucharystia ułożyła się w zawiniątko (dar), a pokój i dobro zalały serce. Na końcu pieśń „Niechaj z nami będzie Pan”.

     Po powrocie zostałem zalany pustką i zwątpieniem, nic nie mogłem uczynić, a chwilami wielki smutek zalewał serce. Napływało niechęć i bezsens, co do ewentualnego spotkania z ORL, a pragnę tam dać świadectwo wiary. To straszny stan.

    Ludzie, którzy nie znają Obecności Boga nie wiedzą dlaczego tak się czują. Wielu w takim stanie może popełnić samobójstwo.

    Postanowiłem, że wieczorem wrócę na Mszę św. za kolegów z OIL, aby Pan Bóg otworzył ich serca. W wielkim bólu odmówiłem całą moją modlitwę i zdziwiłem się, bo napłynęło natchnienie, aby poprosić o pomoc senatora z naszego rejonu, który jest lekarzem...      APEL