Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 03 styczeń 2002

Odsłon: 703

   Dobrze, że posłuchałem zaproszenia na poranną Mszę św. bo po obiedzie spałem twardo do 17.00.  Zapisuję przeżycia tego dnia, a z telewizji płyną obrazy: pokąsania przez psa i atak rekinów.

   W kościele serce zalała radość podczas czytania (1J2, 29-3, 6) o Miłości Boga do nas. „Ziemia ujrzała Swego Zbawiciela”. Św. Jan Chrzciciel wskazał na Pana Jezusa: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata”...

   Po Eucharystii zawołałem tylko: „Jezu! Jezu! to naprawdę jest Twoje Ciało i Twoja Krew...jam nie godzien Twoich darów i Twoich łask”. To był krzyk nagle obdarowanej duszy. Nie mogłem wyjść z kościoła, trwała słodycz i pokój, ale demon nie śpi, bo pokój to dar „w naczyniu glinianym”.

   Po ruszeniu samochodem i włączeniu przymarzniętych wycieraczek (- 20 stopni C.) spalił się bezpiecznik. Podobnie jesteśmy nieświadomi zagrożenie duchowego...

    W przychodni było dużo pacjentów, nie mogłem wyrwać się na wizytę do złamania i musiałem wezwać karetkę. Z telewizji popłyną obrazy: zablokowanych w śniegu, połamanych i zamarzniętych, stłuczek samochodów, pękających domów nad Metrem...

   Pokażą też obrazy uszkodzeń sieci, elektrowni w wyniku mrozu i śnieżycy. Trwał też sztorm na Bałtyku z niszczeniem mola w Sopocie, a zarazem budowane pole kempingowe (sztuczne z kamieni i piachu na Helu). 

Tak się składa, że przepisuję to 02.01.2018, a trwa wichura, śnieg zasypał Wrocław, a na trasach szybkiego ruchu wiatr stawiał w poprzek TIR-y, a jeden z nich spadł z nasypu przed wiaduktem.

                                                                                                                            APeeL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 02 styczeń 2002

Odsłon: 773

    Męczą mnie symboliczne sny...tak samo jak dzisiaj, gdy to przepisuję (25.08.2018): dziecko może spaść z lady aptecznej (później zadzwonią z apteki, że mam poprawić receptę).

   Z telewizji płynie relacja o kobiecie, która porzuciła zawód naukowca dla tłumaczenia horoskopów! Nawet po pijanemu nie uczyniłbym tego…

   Pan Bóg dał trochę śniegu, nie można wyjechać z garażu, a na tablicy rozdzielczej pali się sygnalizacja o braku paliwa i włączonym hamulcu. Nie zauważyłem tego i jechałem na hamulcu sądząc, że samochód „ciężko idzie” z powodu śniegu i zasp. Przypomina się żart: „panowie używajcie hamulców w stosunku do pań”…

   Piszę to, abyś ujrzał „mowę Nieba”...duchowość zdarzeń prowadzącą do odczytu intencji modlitewnej dnia. Z powodu tych dwóch słów (tak właśnie napisanych) w 2008 roku stracę prawo wykonywania zawodu lekarza z powodu urojenia („mówią” do mnie). Zobacz do czego prowadzi mądrość ludzka, a do tego psychiatryczna...u osób negujących istnienie świata nadprzyrodzonego.

    Na Mszy św. o 6.30 popłakałem się podczas czytania Słowa Bożego w którym: św. Jan przestrzega przed kłamcami, którzy zaprzeczają, że Pan Jezus jest Zbawicielem! W Ewangelii będzie to samo świadectwo, ale już od Jana Chrzciciela. Ja też to czynię i potwierdzam, że Pan Jezus otworzył dla nas Królestwo Boże...to Syn Boga Żywego. 

   W mass-mediach płyną zalecenia, aby nigdzie nie wyjeżdżać, a w potrzebie zabrać ze sobą łopatę, termos i koc. Pan Bóg podobnie ostrzega nas ze świata niewidzialnego, ale ludzie nie potrafią odczytać tych znaków i lekceważą istnienie życia wiecznego...tuż po śmierci.

   Po Eucharystii nie chciało się opuścić Domu Pana...„jak miła jest Świątynia Twoja Panie!”. W telewizji popłyną obrazy tragedii na wszystkich drogach ojczyzny...w zaspach i zadymkach utkną samochody z ludźmi i dziećmi. Wielu nie zważa na ostrzeżenia, a ja zakopałem się przed przychodnią.

   Tak też ostrzega Kościół Święty, Jan Paweł II, tak czynili prorocy i święci oraz męczennicy. Do domu wróciłem śmiertelnie umęczony, padłem w sen po bułce i szklance mleka (dalej pościmy z żoną w intencji pokoju na świecie).

  Podobnie jest w świecie realnym: ostrzegani przed porażeniem prądem, wybuchem gazu, pożarem, złodziejami (alarmy) oraz przed lawinami i piorunami...to nie ma końca. Teraz oglądam film o ofierze skoku na głowę do wody: porażony, w końcu zmarł. Ilu ryzykuje życie i zdrowie w sportach ekstremalnych i różnych popisach. Przepływa cały świat takich ofiar...

   Pomyśl teraz o ostrzeganych przez Boga, Pana Jezusa i całe Królestwo Boże, a także przeze mnie. ..wołającego na puszczy duchowej! Większość uśmiecha się, bo wiara jest traktowana jako oszukiwanie dla pieniędzy, a głupi ze strachu dają na tacę.

    Pomyśl też o masach dusz płynących do świata niewidzialnego, a są tylko trzy możliwości: Niebo, Czyściec i Piekło. Do zobaczenia w Królestwie Niebieskim…

                                                                                                           APeeL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 01 styczeń 2002

Odsłon: 679

     Świat szalał o północy, a w relacji z Limy, gdzie był wybuch - kobieta z krzyżem - krążyła wokół rumowiska. Ja zaczynam ten rok od ucałowania Pana Jezusa, modlitwy i zapalenia lampki pod krzyżem oraz podziękowania za możliwość służenia Bogu Ojcu.

   Na Mszy św. o 6.30 popłyną słowa błogosławieństwa Boga Ojca, a w Ew pasterze odnajdą Dzieciątko. Później przeczytam o tym w „Poemacie Boga-Człowieka” Marii Valtorty. Anioł Pański zawiadomił ich o Narodzeniu Zbawiciela, a ja popłakałem się. Dodatkowo w ręku znalazł się obrazek św. Rodziny z błogosławieństwem dla mojego domu!

    Po zjednanie z Panem w Eucharystii popłakałem się z powodu tej łaski i nie chciało się opuścić świątyni. Dobrze, że dzisiaj nie mam dyżuru, bo jestem senny i nim się obejrzałem stał się wieczór. Nie można wyjść na modlitwę, bo jest ziąb i wiatr.

    Z Australii płyną obrazy pożarów dochodzących do ich stolicy oraz zagrożenie wojną: Indie-Pakistan. W ten dzień syn pojechał do pracy. Ile niebezpieczeństw niesie każda chwilka naszego życia. Jakże potrzebna jest nam Opatrzność Boża...lekceważona i rzadko wykorzystywana przesz ludzkość.

     Na kolanach podziękowałem za ten dzień Bogu Ojcu z przepraszaniem…

                                                                                                                                             APeeL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 31 grudzień 2001

Odsłon: 717

   W telewizji pokazano służbę medyczną z czasu Pierwszej Wojny Światowej, PCK, a żona wspomni, że wspiera firmę syna, który ma kłopoty. Napłynęła też pomoc dla mnie w odczycie intencji, bo trafiłem na uratowanie tonącego oraz amputujących kończynę dolną.

   Wczoraj specjalnie czekałem na program: „Słuchaj Izraelu” o Żydach posługujących Jahwe. Wspomni się Apostołów i obsługiwaniu Stołu Pańskiego. W serce wpadną słowa Pana Jezusa o tym, że nie przyszedł, aby Mu służono.

   Podziękowałem Panu Jezusowi za łaskę posługiwania, a wzrok zatrzymał obrazek „Zdejmowanie Zbawiciela z krzyża”, co oznacza: „zdejmujesz Mnie z krzyża”. Chodzi o to, że Pan Jezus jest nadal krzyżowany („ukrzyżuj Go”) poprzez odrzucanie naszej wiary, obrażanie i wyśmiewanie.

   Nie wiedziałem dlaczego napływały obrazy posługujących; stewardesa, kelnerka, a nawet pani posługującej na weselach...właśnie podarowała nam taki prowiant na śniadanie. Pierwszy pacjent będzie mówił o kościelnym, a jest to wielkie powołanie, bo rzadko trafia się odpowiedni człowiek. Z radia popłynie informacja o diakonii świeckiej w naszym kościele.

    W ramach tej intencji sam służyłem innym:

- biednej rolniczce i jej bratu dałem zwolnienie lekarskie...płacą grosze (za 30 dni 100 zł), ale mają na chleb codzienny

- niezdolnej do pracy w rolnictwie koledzy nie chcą dać renty...także społecznej

- podobnie jest z młodym i głuchym, który nie może znaleźć pracy, a nie ma z czego żyć

- kierowcę PKS-u z demencją skierowałem na rentę...jego żona powiesiła się z rozpaczy

- jakby na znak przybył inwalida wojenny, który zażywa wiele leków.

   Napór chorych zakończył się przyjęciem biednego i brudnego staruszka. Moje serce było mu bliskie...pomogłem mu i dałem na leki.

   W czasie obiadu w telewizji płynęły obrazy z wesela u Żydów. „Spojrzał” Pan Jezus w koronie cierniowej, bo naród wybrany trwa w odwróceniu. 

    Tuż przed wyjściem na Mszę św. wieczorną poznałem intencję. W kościele siostra zaśpiewała: „Anioł pasterzom mówił”, a ja zrozumiałem, że naszym jedynym Pasterzem jest Zbawiciel, który otworzył dla nas Królestwo Boże. 

    W domu trafiłem do namiastki Królestwa Bożego, gdzie pragnie doprowadzić nas Syn Boga Żywego. Z wdzięczności postawiłem kwiaty pod krzyżem Pana Jezusa, a żonie, która - zasnęła umęczona posługiwaniem - podarowałem bukiet...

                                                                                                                                    APeeL