Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 09 czerwiec 1995

Odsłon: 1127

    Wstałem z poczuciem nędzy w sercu, bo siedziałem w nocy...po kieliszku. Na podłodze zauważyłem zabłąkaną mrówkę wniesioną z kwiatami, a w wannie miotał się rybik. Napłynął obraz pieska, który zgubił swojego pana. 

   Na ten moment trafiam na słowa o Bogu, który kocha także „ludzi niedoskonałych, nie odznaczających się niczym specjalnym”.

   W kościele znalazłem się pod stacją drogi krzyżowej „Nakładanie krzyża”...to zrozumiałe, bo ja dzisiaj uczyniłem to Panu Jezusowi! Poprosiłem o. Kolbe, aby przeprosił Boga ode mnie. Łzy zalały oczy, bo poczułem opuszczenie Zbawiciela (właśnie żona ma wyjechać).

    Napłynęły obrazy wojny w Jugosławii oraz sytuacja zwykłych ludzi w Czeczenii, a także płacz matek w różnych krajach, które nie mają na chleb dla dzieci! W ich intencji Eucharystia, a podczas przejazdu do przychodni łzy płynęły po twarzy...”Tato! Abba! Tato!"

  Przesuwają się chorzy, słabi, opuszczona przez męża oraz starowinka z niemiarowością serca i krwawieniem z przewodu pokarmowego. Nie miałem chwilki wytchnienia, nawet zapomniałem o kawie. Wracałem umęczony, a zły kusił zimnym piwem.

    Dobrze, że przeczytałem modlitwy zawierzenia, a teraz „patrzy” figurka Pana Jezusa z porcelany, a w moim zrozumieniu to prośba o czystość. 

    W pogotowiu od razu trafiłem na daleki wyjazd w czasie którego odmówiłem koronkę do Miłosierdzia Bożego i zacząłem moją modlitwę w intencji tego dnia. Nawet trafiłem do małżeństwa emerytów mieszkających w środku pól. Ponownie poczułem w sercu takich ludzi, którzy czują się gorsi, opuszczeni, nic nie znaczący...w sensie „jestem nikim”.

   Pan jest dobry, bo zostałem obdarowany pokojem, nic nie działo się przez 2 godziny...nawet mogłem się przespać. Nagle zrozumiałem, że takim opuszczonym, nic nie znaczącym dla większości ludzi jest Pan Jezus.

    Właśnie czytam Jego prośbę: „Potrzebuję dusz ofiar, aby stały się ofiarami Miłości, ofiarami Mojej Męki, ofiarami umierającymi dla samych siebie, ofiarami pragnącymi dzielić Mój Krzyż”.*

   Dzisiaj jest to kierowane do mnie, abym poświęcał się, pościł i wynagradzał, boPan Jezus nadal idzie na Kalwarię i w każdej godzinie jest krzyżowany. „Pozwól twoim łzom połączyć się z Moimi, by stały się jednym”...Bóg Ojciec wówczas łagodnieje.

   Przepłynął dzisiejszy dzień z moim porannym wołaniem „Abba”, a teraz z radia watykańskiego płynie wiersz Zbigniewa Herberta „Mój Ojciec” (20.15). Bóg wprost prosi, aby tak wzywać Go od czasu do czasu, bo to sprawia Mu wielką radość.

   Pocałowałem Pana Jezusa z Całunu i krążyłem przy pogotowiu...powtarzając 10 x w „św. Agonii” zawołanie umierającego Pana Jezusa: „Boże, mój Boże czemuś Mnie opuścił”. Jak to przekazać, bo przecież wielu nie zna i nie ma miłości nawet  do ojca ziemskiego. 

  Dalej trwa dyżur lekarski w pogotowiu...o 3.30 zerwano nas na daleki wyjazd. Dzieciątko zbadane...koklusz, ale źle leczone, bo lekarze sugerują się szczepieniami i nie rozpoznają tej choroby. Z tego powodu musieliśmy jechać do szpitala.

    Po 30 godzinach postu, spracowania i modlitw w karetce wypiłem jogurt i kefir. Teraz budzą mnie ptaszki, a Pan Jezus pyta dlaczego mimo tylu cudów nie rozpoznajemy czasu łaski?

    Ja to wszystko widzę i bardzo cierpię, bo Pan Jezus dawał znaki widzialne, a teraz jest wylewane działanie Ducha Świętego! Ja mam tą łaskę, bo znalazłem się w „resztce Pana”.

   Pocałowałem Twarz Pana Jezusa z Całunu (4.30)...z całkowicie odmienionym sercem! Zerwałem się po krótkim śnie i wprost czuję, że Pan Jezus mi błogosławi!

    Przeżegnałem się, a z włączonego magnetofonu płyną słowa piosenek o nadziei i szczęściu pełnym blasku...stojącym w drzwiach. Bóg jeszcze obiecał, że przyozdobi moją duszę..."Ja i ty, ty i Ja zjednoczeni w Miłości". Dzisiaj, gdy to przepisuję (15 maja 2015) potwierdzam, że wszystko się spełniło!

   Padłem na kolana i podziękowałem za ten dzień „Boże mój! Boże!” Podszedłem do dyspozytorki z zaleceniem otworzenia „Prawdziwego Życia w Bogu”...co powie do niej Pan Jezus?

    Trafiła na słowa: „Postaw Mnie na pierwszym miejscu”...                                                APEL

* „Praw. Życie w Bogu” V. Ryden t III str. 206

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 09 maj 1995

Odsłon: 1205

    Zerwałem się z sercem pełnym poczucia ludzkiej nędzy, bo siedziałem w nocy po wcześniej wypitym alkoholu. Teraz w wannie wita mnie miotający się rybik i chodząca po ścianie łazienki mrówka, która spadła z kwiatów.

    Większość ludzi jest tak zagubiona, słaba, bo nic nie wiedzą o Bogu i Jego Mocy nad nami. Napłynął obraz ładnego pieska, który zgubił swojego pana. Wielu jest takich...nic nie znaczących.

    Na ten moment „Słowo” otworzyło się na zdaniu, że Bóg kocha także ludzi „niedoskonałych i nie  odznaczających się niczym szczególnym”.   

    Nie chcę już być człowiekiem normalnym, ale duchowym...zawsze z Panem. Wiem jednak, że to łaska, a zostawienie mnie i czas, gdy jestem „sobą” („chcę być sobą” wg słów piosenki) to sieroctwo w którym dusza jest wystawiona na pastwę ciała.

    Tacy ludzie o nic nie proszą i nie wiedzą, że w Ghanie każdy po przebudzeniu się dziękuje i ma podstawowe pragnienie, którym jest woda i zdrowie.

    Bój Boga o mnie trwa i sprawi ocalenie, bo szatan wiele razy będzie chciał mnie zabić...przez hulanki, swawole i hazard.  Sam się zdziwię jak to wszystko wytrzyma moje serce z wadą po chorobie reumatycznej (w 14 r. ż.).

   W kościele znalazłem się pod stacją drogi krzyżowej: „Nakładanie krzyża”...tak, bo dzisiaj czynię to Panu Jezusowi! Poprosiłem o. Kolbe o przeproszenie ode mnie Boga Ojca. Płyną czytania o Tobiaszu i Sanie...moje serce znalazło się blisko żony, a łzy zalały oczy, bo Pan dał mi odczuć co oznacza stan, że nic nie znaczysz. Wówczas wszyscy cię opuszczają...właśnie żona ma wyjechać.

    Przepływają ofiary wojny w b. Jugosławii i Czeczenii pozbawione wszystkiego, a dzisiaj, gdy to opracowuję (11.03.2015) na wschodzie Ukrainy płaczą niewiasty, które przybyły do zniszczonej cerkwi, bo straciły dach nad głową.

  Ogarnij świat płaczących matek, które muszą patrzeć na swoje głodne dzieci, inwalidów, osamotnionych i zapomnianych, a także szarych ludzi. W ich intencji przekazałem dzisiejszą Eucharystia...        APeeL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 19 luty 1995

Odsłon: 19

       W pogotowiu trafiłem na nawał chorych oraz wyjazdy, nie była możliwa żadna modlitwa, a ustna jest niepotrzebna Bogu a także mnie. Zapisałem zaległe świadectwa wiary, a radość i pokój Boży zalały serce. Na dodatek - za oknem piwnicznej izby śpiewał mi ptaszek. Tego doznania duchowego nie można przekazać, bo pokój w naszym wydaniu...to często spokój z brakiem wojny!

     W tym czasie wezwano do chorej dziewczynki, której matka podała czopek z pyralginą dla dorosłego. Teraz wymiotuje i łapie ją senność, ile lęków mamy z dziećmi. Natomiast żona jest dręczona nałogiem córki (środki przeczyszczające sprawiające anoreksję) oraz moim drinkerstwem. Ja mam odjęty nałóg, jestem uzdrowiony przez Zbawiciela i od 20 lat na  nawet o tym nie pomyślę (przepisuję to 08.04.2026). Ona sama nie wyjdzie z tego, a nie chce, abyśmy modlili się w jej intencji. W smutku rozstałem się z nią podczas odjazdu.

      Teraz załatwiam starszą panią z chorym synkiem lat 30! Na oko to nikotynista i alkoholik, a serce tej matki pragnie jego zdrowia! Ból zalał moje serce, znam już intencję i zaczynam moją modlitwę przebłagalną. Przepływają osoby narkomanów, lekomanów...w tym śmierć kolegi lekarza z powodu Relanium, a innego z powodu alkoholizmu.

     Przejeżdżaliśmy obok baru z piwem, gdzie śmiała się grupka młodych mężczyzn, później przybiegł do mnie jeden z nich z "papierami na rentę". Po chwilce trafiłem karetką do unieruchomionej, która prowadzi życie modlitewne. Popłakała się na mój widok, a ja pocieszyłem ją i zaleciłem przekazywanie swoich cierpień każdego dnia na ręce Matki Bożej. To wszystko było tzw. „duchowością zdarzeń” sprawiającą odczyt ww. intencji tego dna.

      O 15:00 padłem na kolana przed Panem Jezusem umierającym i miłosiernym. Popłynie koronka i dalsza część mojej modlitwy. Wzrok zatrzymywały oczy Pana Jezusa zalane krwią! Z włączonego radia popłynął słowa piosenki (z koncertu życzeń) o matce ziemskiej, a ja pomyślałem o Matce Zbawiciela:

- Tylko Ty jedna znasz każdą z mych ludzkich dróg

- Tylko Ty przy mnie trwasz w chwili złej, w trudnym dniu

- Tylko Ty sercem swym zawsze chcesz bronić mnie

- Tylko Ty wszystko wiesz - tak jak matka wie.

     Popłakałem się, ponieważ w tym czasie wzrok zatrzymała Matka Boża Nieustającej Pomocy. Właśnie w tym momencie zerwano do dziewczynki z przestraszoną matką! Ile niepokoju i bólu jest w sercach matek ludzkich...od maleństwa poprzez do 30-letniego starego kawalera! Jakby na pocieszenie z innej piosenki będą słowa: „że przywitają mnie w Królestwie Bożym, tak jak my witamy własne dzieci. Tam jest nasz Dom Prawdziwy"!

      Teraz krążymy karetką po domach, chorych dorosłych i dzieciach...oto maleństwo (7 miesięcy), które nie chce nic oprócz mleka matki! To proste, bo nie znosi laktozy (cukru w krowim mleku). Jakże lubię wizyty u babuszek otoczonych obrazami. W tym czasie kolega zaliczył trzy wypadki! 

     Napłynie pewność, że Pan Jezus pomoże odmówić moją modlitwę (trwa to ok. 1-1.5 godz.). Część odmówię na kolanach w gabinecie lekarza dyżurnego, a tym czasie będzie koi płomyk świeczki, a na twarzy Pana Jezusa Umierającego będą „tańczyły cienie liści drzew zza okna.    

    Sanitariusz słabnie po wielu wzmocnieniach, a okazji jest pełno. Trafię na film „Płonący brzeg” z młodymi przed ślubem w czasie wojny. Ile potworności niesie ten świat! Z tego bólu wszedłem do łóżka, a zerwano na daleki wyjazd pod gwiazdami na niebie. Ile jest Tajemnic Bożych w zasięgu ręki: ziemia krąży w zawrotnym tempie, a z czarnej ziemi wyrasta biała brzoza.

     Po powrocie byłem sam na Sam ze Zbawicielem. Jak mógłbym uczestniczyć we współcierpieniu z Panem, nie znając namiastki Jego cierpień? Przesuwali się tysiące tysięcy narkomanów, ile cierpień ma taki człowiek cały dzień na zdobywaniu potrzebne działki. Oto pijak wpadł pod samochód policjanta! Teraz dręczymy go kilkakrotnie pobieraniem krwi, mimo, że jest trzeźwy! I to na zlecenie prokuratora.

     Wtuliłem się w kołdrę, ale wzywają do zmarłego dziadka. Staruszek został wyzwolony...teraz nie można uporać się z opadającą żuchwą, jego ubraniem, ale on już jest wolny od ciała, które odpadło od duszy! Każdego dnia stykam się z morzem różnych cierpień.

     Jakże zadziwiające jest moje obecne życie i moja praca. Dlaczego ludzie szukają atrakcji na ziemi? Podziękowałem Panu Jezusowi za wszystko i nagle przypomniałem sobie, że prosiłem, aby był ze mną w tym tygodniu. Stąd udręki dające odpoczynek Panu.

                                                                                                                                                                          APeeL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 14 luty 1995

Odsłon: 5

Św. Cyryla i Metodego Patronów Europy...

      Rozesłani po całym świecie Cyryl i Metody trafili na moją ziemię, teraz my wysyłamy misjonarzy do krajów afrykańskich. Jak opisać ci i jakim językiem moje cierpienie, a właściwie moje współcierpienie z Panem Jezusem: "za posłanych w świat”...szczyt tego bólu to Weronika ocierająca twarz Chrystusa (będę powtarzał to 10 razy). 

     Dzisiaj otrzymałem wypoczynek po zawołaniu do Pana Jezusa o zmiłowanie się nade mną! Zostałem oddelegowany do porannej pracy w pogotowiu. Tak obdarowuje Pan, gdy Go poprosimy. Siedziałem skulony w ławce kościelnej w pełni szczęścia zewnętrznego, a moje serce było bliskie Najświętszego Serca Pana przez Jezusa, nie mogłem się ukoić, ból będzie trwał przez 1.5 godziny.  

      Podziękowałem Panu Jezusowi Miłosiernemu za łaskę bycia na Mszy świętej, gdzie padły słowa czytań...

1. Paweł i Barnaba wskazali swoim braciom z wierchuszki Świątynnej, że najpierw im: "należało się głosić Słowo Boże"! Jednak odrzucają, a przez to stają się niegodnymi życia wiecznego!

2. Psalmista zawołał (Ps 117,1-2): "Idźcie i głoście światu Ewangelię"...

3. W Ewangelii św. Łukasza (Łk 4,18) padną słowa: "Pan posłał Mnie, abym ubogim głosił dobrą nowinę, więźniom głosił wolność". Natomiast w pełnej Pan wysłał siedemdziesięciu dwóch "do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał (Łk 10,1-9)".

       Święta Hostia była w ww. intencji, a serce i duszę wypełniało dziękczynienie. Ja kocham Pan Jezus, nie zrozumie tej miłości normalny człowiek. Po wyjściu z kościoła wzrok zatrzymała tablica ze zdjęciem świecy i zdaniem, że „Pan Jezus wykonuje Swoje Dzieło poprzez nasze ręce”!

     Napłynęło pragnienie zapalenia lampek Panu Jezusowi pod krzyżem – podjechałem i dziwiłem się pięknem tego miejsca. Po wszystkim serce zalał straszliwy smętek, a  w serce pojawiła się rozterka. Zapamiętaj, że jest to działanie Szatana! Nie lubi rozmodlenia i wypoczynku danego przez Pana Jezusa. Nie mógł przeszkodzić, był tylko jeden wyjazd i kilku pacjentów.

     Ja jestem oddelegowany na dwa dni do pogotowia, a Bestia kusi pracą (zarobkiem) w przychodni (jeden budynek)! Zobacz „dobro” i spryt Przeciwnika Boga! Przeciążony wołasz o pomoc do Pana Jezusa, aby mieć ulgę, którą otrzymujesz i biegniesz do tej pracy!    

    Tak właśnie chciał przeszkodzić w odmawianiu modlitwy sprawiającej współcierpienie z ofiarowaniem w ww. intencji. W sercu pojawili się kapłani („oddani Bogu”) do których mówiłem o obecności Pana Jezusa. Wróciły wczorajsze rozmowy z pacjentami oraz łaska słuchania Mszy świętej z radia Maryja w której kapłan mówił o wysyłanych przez Pana Jezusa w świat do głoszenia Dobrej Nowiny. 

     W ręku znalazła się książka św. Katarzyny ze Sieny, gdzie trafiłem na słowa: "Idący za Nieskalanym Barankiem, Synem Moim, który na krzyżu był szczęśliwy i smutny (...) podobnie jest z idącymi za Nim (...) są szczęśliwi, bo rozkosz miłości nie może być im odebrana i z niej czerpią wesele i szczęście (...) dusze doskonałe nie tracą nigdy poczucia Mojej obecności”. Dalej będą słowa o „opuszczaniu” nas przez Boga Ojca (w sensie braku poczucia tej obecności), ponieważ nasze ciała fizyczne są zbyt słabe dla takich przeżyć.        

      W pogotowiu trwała cisza (żadnego pacjenta i wyjazdu). Pęknie, słońce, pokój w sercu i spokój w pracy...za to wszystko dziękowałem Panu Jezusowi.  Zdziwiłem się słowami z "Prawdziwe życie w Bogu": "Ja, Jezus! Pragnę cię ostrzec, nie wpadaj nigdy w zasadzki przygotowane przez Szatana”. Dalej były słowa o tym, że rosłem na podobieństwo dzikich kwiatów, a Serce Pana napełniła radość od czasu, gdy zacząłem żyć w jego świetne!"  Pan Jezus dodatkowo zapytał, który dom wybieram? Ja już dawno wybrałem Dom Prawdy...na ten moment Pan Jezus przypomniał, że Vassula Ryden w wieku w 10 lat widziała Go podczas snu.

  Teraz czytam z płaczem Słowa Zbawiciela o przebiegu Jego Męki. W jednej sekundzie zrozumiałem, poranne kuszenie, abym przyjmował zarazem chorych w przychodni! Podczas czytanie uczestniczyłem w Męce Pana Jezusa, a ta intencja była także za mnie, a jest nas garstka! Popłynie koronka do Miłosierdzia Bożego z kojącym snem! . Na kolanach skończę moje modlitwy. 

     O 20:00 z telewizji popłynął rosyjskie romanse, tam był Alosza Awdiejew, a ja miałem odczucie, że nie można połączyć miłości do Pana Jezusa i do stworzenia. To wszystko jest miłość, ale łzy popłynęły z oczu...zawołałem tylko: "Jezu! Ojcze! Mateczko Najświętsza tylko z wami jest dobrze". "Panie Jezu ja wiem, że to wszystko jest od Ciebie”...

                                                                                                                                                                    APeeL