Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 17 styczeń 2016

Odsłon: 1102

    Zerwałem się po wyjściu żony na Mszę św. i jak nigdy zjadłem śniadanie, a podczas zmywania naczyń napłynęło natchnienie, aby pojechać na do pobliskiego Sanktuarium Maryjnego. Z trudem zdążyłem, bo nie mogłem otworzyć zamarzniętej kłódki garażu i droga była bardzo śliska.

    Dobrze się stało, bo dzięki temu znalazłem się przed wielkim obrazem Pana Jezusa Miłosiernego. Dzisiaj Pan Jezus dokonał zamiany wody w wino, a zwróciły uwagę słowa Matki Bożej, która zaleciła sługom, aby uczynili wszystko, co powie. Nie wiedziałem, że napełnione wodą stągwie służyły do żydowskich oczyszczeń (mycia nóg).

    Kapłan w kazaniu podkreślił potrzebę naszego posłuszeństwa, bo większość z nas obraża się na Boga Ojca, gdy nie spełnia naszych zachcianek...brakuje nam tylko krzyku i tupania, które widzimy u niecierpliwych dzieci, gdy nie otrzymują, tego o co proszą!

   Te słowa były dla pragnących iść za Panem Jezusem, ale takich jest garstka. Wówczas nie wystarczy tylko spełnianie przykazań, bo trzeba wszystko sprzedać i rozdać biednym...dopiero wówczas bogaty można trafić do Królestwa Niebieskiego.

   Ja dodałbym, że nie wolno nic czynić bez wcześniejsze modlitwy z odczytem Woli Boga Ojca. Nam samym jest bardzo trudno stać się posłusznymi, bo zły zawsze podsunie „dobro”, a jest to: zdrowie ciała („najważniejsze”), posiadanie („to mi się należy”) oraz władzę z chęcią panowanie na innymi.

    Takie kazania i nauki nie trafią do serca przeciętnego wiernego, który przychodzi do świątyni...z nakazanego obowiązku (w niedzielę i święta), a Bogu Ojcu nic nie jest potrzebne oprócz naszych otwartych i miłujących serc!

    Mój wstrząs wywołały słowa: „Zaprawdę Pan namaścił cię...” - jakby mówione do mnie. Łzy zalały oczy, bo Tata wciąż to czyni, także w czasach ostatecznych. Musisz zrozumieć, że ujrzenie „wybrania” nie jest pycha duchową, ale współcierpieniem z Panem Jezusem...to niesienie krzyża za zbawianie świata.

    Bóg Ojciec bardzo cierpi, ponieważ nie chce naszej zguby, ale szanuje wolną wolę każdego, którą Sam nam podarował. Dla większości Bolesna Męka Zbawiciela poszła na marne! Właśnie płyną obrazy sprzed roku, gdy w szale zniszczono 60 kościołów w Nigrze i zabito wielu chrześcijan. Tak też widzi to ks. Stanisław Małkowski.

    Podczas podchodzenia do Eucharystii płynęła pieśń: „Nie było miejsca dla Ciebie”...popłakałem się, a łzy płynęły po twarzy z powodu wstrząsu duchowego. Padłem w najwyższym uniżeniu na dwa kolana, przeżegnałem się, a Pan Jezus objął mnie, a w odczuciu przytulił, bo św. Hostia ułożyła się na podniebieniu.

    Po nabożeństwie podziękowałem kapłanowi i wskazałem, że oddanie „wszystkiego” oznacza oddanie naszej wolnej woli i czasu, bo nic więcej nie mamy na tym zesłaniu. Świat chyli się ku zagładzie, bo nawet w Kościele Świętym nie widać żadnego poruszenia. Nie ma adoracji całodobowych, pokuty.

    Po wyjściu ze świątyni w wielkim bólu odmówiłem moją modlitwę w intencji tego dnia, a wieczorem popłynie koronka do Miłosierdzia Bożego z przepraszaniem za różne moje zachcianki. 

                                                                                                                                    APEL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 16 styczeń 2016

Odsłon: 1079

    Obudziłem się tuż po północy zdziwiony przespaniem (6 godzin) piątkowego wieczora. Przez cały ten dzień spożyłem trochę galaretki rybnej i sałatki, garści orzeszków ziemnych i kilka herbatników. Nietypowo pisałem do 5.00 i obudziłem się na Mszę św. o 7.30.

    Jakże cudownie wygląda świat zasypany zamarzniętym śniegiem...drzewa, ziemia, a szczególnie siatka piaskownicy...pokryta białym puchem. To jeden z cudów Boga. Ciekawe co myśli w takich momentach małe dziecko.

    Świat w tym czasie idzie za Lucyferem, który pragnących władzy mami swoim światłem. Oszukani pragną spokojnego życia, ale bez Boga - po zejściu z Autostrady Słońca - trafiają na manowce, bo śmierć nie kończy życia, ale go rozpoczyna!

    W ostatnim czasie chodziłem na pogrzeby, a to jest dobry czas na ewangelizację, ponieważ rodzina i znajomi zmarłego widzą nasz koniec. Pogrzeby celebruje nasz proboszcz i pasuje do tego. Niezrozumiałe są słowa, które się powtarza, że "wskutek ludzkiej grzeszności jesteśmy skażeni śmiercią".

    Wg mnie pasowałoby mówienie o naszej nieśmiertelnej duszy, która stanie przed św. Piotrem. Powtarzanie, że zmarły widzi teraz Boga Ojca...twarzą w Twarz jest dziwne. Przecież w Królestwie Niebieskim też istnieje hierarchia. Wszystko jest pokazane już tutaj.

   Ja mam pragnienie skontaktowania się z sekretarzem Naczelnej Izby Lekarskiej, który ma funkcję podobną do św. Piotra stojącego u bram Nieba...może dać sprawie dać odpowiedni bieg lub schować ja na dno biurka. Dodatkowo dostępu do niego chronią dwie sekretarki wyspecjalizowane w kręceniu. Możesz pojechać, ale nie wiadomo czy trafisz, a on nie ma obowiązku spotkania się.

    Dla mnie wyznacznikiem jest posłuszeństwo ("bądź Wola Twoja") i trzymanie się Pana Jezusa Eucharystycznego. Nie potrzebuję żadnych znaków i cudów, bo Cudem Ostatnim jest ten pokarm dla mojej duszy.

    Dziwne, bo już miałem zarys intencji, a z włączonej kasety popłynęły słowa podziękowania...to zawsze powtarzałem chorym, bo swoje choroby widzieli w wielkiej jasności. Lucyfer nigdy nie pozwolił im ujrzeć obdarowania.

   Tak się złoży, że w „Poemacie Boga - Człowieka” przeczytam „Uzdrowienie niewidomego od urodzenia” (207)...nie miał nawet gałek ocznych i żył z rodzicami w okropnych warunkach z jałmużny. W „Sprawie dla reportera” pokażą zabierane przez komornika rodzinne gospodarstwo rolne oraz dziewczynkę, która podczas sepsy straciła kończyny. Na końcu tego ciągu trafiły się obrazy inwazji rozszczepów wargi w Etiopii z odrzucaniem tych dzieci przez społeczeństwo.

     Bez łaski wiary, Światła Bożego nie ujrzysz w pełni swojego obdarowania...od wody w kranie do sprawności intelektualnej, dachu nad głową i własnego łóżka. Ci, którzy mieli to od urodzenia zdziwią się, bo: za co tu dziękować?

   Przed obiadem, gdy żona postawiła przede mną talerz z rosołem...padłem na kolana i podziękowałem za Dobroć Boga. Rozumie to prawdziwy uchodźca, głodny, zmarznięty i bliski śmierci.

    Przepłynęły obrazy mojego obdarowania duchowego, bo mam: Dom Pana (kościół) z kapłanami, łaskę wiary, a na jej szczycie nieuzasadnione cierpienie (krzyż)! Jak to opisać i przekazać naszym językiem?

                                                                                                                        APEL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 15 styczeń 2016

Odsłon: 864

     Popłakałem się po wejściu do Domu Pana o 7.30. Płynęła smutna pieśń, „patrzyła” siostra Faustynka, a Pan Jezus (Mk2,1-12) widząc wiarę tych, którzy poprzez otwór w dachu opuścili paralityka...uzdrowił go . Ten wstał i na oczach wszystkich wziął swoje łoże i wyszedł.

   Sam zacząłem wołać: „Panie Jezu! wybacz moje słabości z zapominaniem o Tobie. Usłysz mnie Jezu.” Napłynął piękny obraz Pana Jezusa z Najśw. Sercem, który znajduje się na stołówce domu parafialnego. Eucharystia lekko pękła na pół...co oznacza jakieś niewielkie cierpienie.

   Po nabożeństwie zapaliłem lampkę pod moim krzyżem i po czasie trafiłem na Mszę św. pogrzebową, a serce zalał ból przy słowach kapłana o życiu wiecznym. Z moich kontaktów z ludźmi chorymi 90-95% nie wierzy w pomoc Boga Ojca. To zarazem oznacza brak wiary, a przecież w „Ojcze nasz” prosimy o wypełnianie woli Boga Ojca. Kto to czyni przed swoimi planami?

  Później mamy tego efekty: marniejące domy, nieudane małżeństwa, „pójście na księdza”, oszczędności w złocie („Amber Gold”), pożyczki u oszustów, a na dole nieudane zakupy, zatrucie się tortem, szukanie pomocy w leczeniu, uwielbianie piesków i kotków, zapatrzenie się w zdrowie ciała.

    Na końcu wszystkiego jest wiara w Boga Objawionego, naszego Prawdziwego Ojca, Stwórcę naszej nieśmiertelnej duszy w której istnienie wierzy tylko garstka. Wyobraź sobie kłopoty, bo jesteśmy natychmiast po śmierci. Wówczas będziesz czekał na modlitwy „resztki Pana”.

    Tak jest w mojej klatce, bloku, osiedlu i całym mieście, a pomyśl o Federacji Rosyjskiej, Chinach i całym świecie z wiarami wymyślonymi...

   Proszę Cię przyłącz do nas, nie wykręcaj się brakiem czasu, bo ja schodziłem z dyżuru w pogotowiu (7.30) i trafiałem na Mszę św., a później do przychodni...i tak całymi latami. W tym czasie miałem pomoc Boga Ojca, a nawet Królestwa Bożego, gdzie są wszyscy najlepsi specjaliści. Nie zdarzyła mi się większa wpadka.

   Właśnie pokazują taką w TVN „Uwaga”. Kolega anestezjolog u 13 latka po operacji neurochirurgicznej - ciężki stan nieprzytomności - potraktował jako jego udawanie! Doświadczona lekarska napisała, że dziecko ma sepsę i kazała rodzicom jechać własnym samochodem w którym zmarło…

                                                                                                                           APeeL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 14 styczeń 2016

Odsłon: 1173

    Na początku tego zapisu moich przeżyć duchowych proszę Cię, abyś ujrzał/a to o czym piszę z punktu widzenia Prawdy, że nasze życie jest wieczne, a tutaj jesteśmy ograniczeni przez ciało i ten świat.

   Inne myślenie jest błędne i prowadzi do dyskusji marnujących drugi - oprócz wolnej woli - dar Boga: czas! Przeciętny człowiek uważa odwrotnie, że „nie ma czasu na głupoty”, albo, że to go nie interesuje.

   Jeżeli poszukujesz drogi, szukasz sensu naszego istnienia to nie traktuj naszego spotkania jako przypadkowe. Ja mam przekazać tylko to, co otrzymałem i wszelkie zarzuty mnie nie interesują.

   Zdążam do tego, że nie otrzymasz prawdziwego pocieszenia bez wsłuchiwania się w natchnienia...bez posłuszeństwa, a to oznacza „bądź wola Twoja”. Podjęcie nawet najmniejszej decyzji zgodnej z Wolą Boga Ojca daje cały ciąg zdarzeń, które są najlepsze dla naszej duszy.

    Kapłan w kościele w takich momentach zawoła, że Bogu trzeba ufać, ale to tylko zawołanie, bo on sam nie potrafiłby wskazać jak odróżnić pokusę (do czynienia "dobra") od natchnienia płynącego od naszego Taty!?

    Wśród naszych pragnień nie usłyszysz w normalnych rozmowach o pragnieniu Boga. Nikt z nas już nie pamięta pragnienia spotkania z ojcem ziemskim...rozumie mnie ten, który nie zna swojego ojca, chciałby go poznać, zobaczyć, spotkać się...poczuć jego obecność.

   Pragniesz Deus Abba, a gdy poczujesz Jego Obecność duszę zalewa wielki smutek rozstania i jedynym lekarstwem jest modlitwa...rozmowa z TATĄ, przepraszanie, bo wówczas widzimy własną nędzę. Przez wiele dni nic nie mogłem napisać, a czynię to teraz o 3.33!

   Zanikają wszelkie pragnienia...oprócz Boga i Jego Prawd! Nie chce się mieć nawet miejsca zamieszkania! Odrzucam pragnienia świata fizycznego, ale pozostają udręki związane z głodem wiedzy duchowej...z niezaspokojoną Miłością do Boga i Jezusa.

   Ta miłość - na ziemi, dokąd żyję - nie zostanie nasycona! To wielkie...wielki cierpienie! Wszystko staje się jasne po zaznaniu tej miłości...tak jak u zakochanych.

   Moja obecna wola wciąż czeka na Wolę Boga...na Jego Głos. Moja przyszłość - wiem to teraz - to pielgrzymowanie...bez celu ziemskiego!...bez dachu nad głową!...bez konkretnej przyszłości i z dala od uciech zmysłowych, ale z sercem pełnymi Miłości do Pana Jezusa !

    W chwili, gdy poczujesz, że Jezus jest w twoim sercu zrozumiesz, że nic innego  nie potrzebujesz. Wówczas zauważysz, że masz wielką moc, a twoje serce jest nieustraszone, bo śmierć nic nie oznacza...

     Sam widzisz, że pocieszenie w naszym rozumieniu jest przelotne...

                                                                                                                                      APEL