Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 18 styczeń 2016

Odsłon: 1178

Dzień Jedności Chrześcijan

„Abyśmy byli jedno”...

    Dzisiaj wypadają odwiedziny kapłana („kolęda”). Obudziłem się wcześniej i zaprosiłem Pana Jezusa do naszego mieszkania. Jak nigdy o 5.40 włączyłem radio Maryja i trafiłem na „Godzinki”, które słuchaliśmy z żoną.

    Później mówiła z przejęciem o zmarłej sąsiadce. Nikt już o niej nie pamięta, a mąż żył raczej tym światem. Ja wiem o tym i apeluję do czytających dziennik, aby nie czekali na ludzkie modlitwy po swojej śmierci...trzeba inwestować w swoją duszę i wołać do Boga za innych!

    Na Mszy Świętej kapłan próbował wyjaśnić skąd biorą się podziały, ale nie wspomniał o Księciu Kłamstwa, który sprawił, że Marcin Luter zerwał jedność z Kościołem Świętym! Nasz wybór jest prosty i najważniejszy w tym życiu, ponieważ decyduje o naszej wieczności: służysz Bogu lub Przeciwnikowi!

   To, co jest Boże nigdy się nie rozpadnie, a co ludzkie przeminie. Dla mnie miarą Prawdy jest Eucharystia...we wszystkich „lepszych” kościołach chrześcijańskich jest to tylko pamiątka Ostatniej Wieczerzy. Ja pragnę przyjmować Ciało i Krew Zbawiciela.

    Dzisiaj Św. Hostia lekko pękła i odwróciła się, a to oznacza przejściowe kłopoty. Padłem na kolana przed Stajenką i poprosiłem Dzieciątko Jezus, aby objęło wszystkich, którzy stanęli przeciwko mnie, aby Pan otworzył ich serca, bo wciąż wyciągam rękę do mediacji, bo czekają ich kłopoty.

   Napłynęła też rodzina, która z obcymi zajęła spadek po rodzicach, a bardzo przykre jest, gdy przez najbliższych jesteś traktowany jak wróg, bo chcesz symbolicznej spłaty.

     Siedziałem tam i poczułem się jak w Niebie, mój stan potwierdza słowa psalmisty: „Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie”...to dodatkowo dzisiaj stanie się po wizycie Pana Jezusa w moim mieszkaniu.

    Ty powiesz, że przecież przybył tylko kapłan i nawet rozmawialiśmy o łacinie (lefebrystach, a ja chciałbym dodać do nich neokatechumenat), bo dla jedności nie wolno schodzić z drogi Prawdy!

    Tą różnicę wyjaśni jutro s. Faustyna, która podczas błogosławieństwa przez kapłana ujrzała w jego osobie Pana Jezusa otoczonego Światłością. Ja w tym czasie popłakałem się, a u mnie to znak Prawdy. Takie właśnie błogosławieństwo otrzymaliśmy od kapłana.

    Wówczas pokój zalewa duszę i serce, a nie ma takiego na ziemi. Nie można tego opisać, bo musisz to przeżyć, a Pan da każdemu ten dar...trzeba tylko zapragnąć i poprosić. Ja wiem o tym, a s. Faustyna potwierdza moje przeżycia, że tylko Bóg może sprawić tak nagła przemianę naszego serca.

   Nie miałem złotówki, aby kupić lampkę pod krzyż, a żona dała mi 100 złotych. Z włączonego radia Plus popłynęły słowa piosenki o słonecznej stronie życia, a ja poczułem Obecność Boga Ojca w Trójcy Jedynego...”tak daleko i tak blisko nam do siebie”.

    Serce w smutku rozstania krzyczało: „Jezu! Jezu! Tam naprawdę Jesteś. To prawda, bo Królestwo Niebieskie jest daleko...może milion lat świetlnych od ziemi, a zarazem Bóg jest tutaj, gdzie został dzisiaj zaproszony.

    W ręku znajdzie się Dzieciątko, które żona postawiła na półce, a ten obraz wróci następnego dnia podczas Mszy św. wieczornej, gdy siostra zaśpiewa o Dzieciątku - Królu, a także „ja wiem w Kogo ja wierzę (...) to Ten, co zstąpił z nieba”.

                                                                                                                 APEL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 17 styczeń 2016

Odsłon: 1217

    Zerwałem się po wyjściu żony na Mszę św. i jak nigdy zjadłem śniadanie, a podczas zmywania naczyń napłynęło natchnienie, aby pojechać na do pobliskiego Sanktuarium Maryjnego. Z trudem zdążyłem, bo nie mogłem otworzyć zamarzniętej kłódki garażu i droga była bardzo śliska.

    Dobrze się stało, bo dzięki temu znalazłem się przed wielkim obrazem Pana Jezusa Miłosiernego. Dzisiaj Pan Jezus dokonał zamiany wody w wino, a zwróciły uwagę słowa Matki Bożej, która zaleciła sługom, aby uczynili wszystko, co powie. Nie wiedziałem, że napełnione wodą stągwie służyły do żydowskich oczyszczeń (mycia nóg).

    Kapłan w kazaniu podkreślił potrzebę naszego posłuszeństwa, bo większość z nas obraża się na Boga Ojca, gdy nie spełnia naszych zachcianek...brakuje nam tylko krzyku i tupania, które widzimy u niecierpliwych dzieci, gdy nie otrzymują, tego o co proszą!

   Te słowa były dla pragnących iść za Panem Jezusem, ale takich jest garstka. Wówczas nie wystarczy tylko spełnianie przykazań, bo trzeba wszystko sprzedać i rozdać biednym...dopiero wówczas bogaty można trafić do Królestwa Niebieskiego.

   Ja dodałbym, że nie wolno nic czynić bez wcześniejsze modlitwy z odczytem Woli Boga Ojca. Nam samym jest bardzo trudno stać się posłusznymi, bo zły zawsze podsunie „dobro”, a jest to: zdrowie ciała („najważniejsze”), posiadanie („to mi się należy”) oraz władzę z chęcią panowanie na innymi.

    Takie kazania i nauki nie trafią do serca przeciętnego wiernego, który przychodzi do świątyni...z nakazanego obowiązku (w niedzielę i święta), a Bogu Ojcu nic nie jest potrzebne oprócz naszych otwartych i miłujących serc!

    Mój wstrząs wywołały słowa: „Zaprawdę Pan namaścił cię...” - jakby mówione do mnie. Łzy zalały oczy, bo Tata wciąż to czyni, także w czasach ostatecznych. Musisz zrozumieć, że ujrzenie „wybrania” nie jest pycha duchową, ale współcierpieniem z Panem Jezusem...to niesienie krzyża za zbawianie świata.

    Bóg Ojciec bardzo cierpi, ponieważ nie chce naszej zguby, ale szanuje wolną wolę każdego, którą Sam nam podarował. Dla większości Bolesna Męka Zbawiciela poszła na marne! Właśnie płyną obrazy sprzed roku, gdy w szale zniszczono 60 kościołów w Nigrze i zabito wielu chrześcijan. Tak też widzi to ks. Stanisław Małkowski.

    Podczas podchodzenia do Eucharystii płynęła pieśń: „Nie było miejsca dla Ciebie”...popłakałem się, a łzy płynęły po twarzy z powodu wstrząsu duchowego. Padłem w najwyższym uniżeniu na dwa kolana, przeżegnałem się, a Pan Jezus objął mnie, a w odczuciu przytulił, bo św. Hostia ułożyła się na podniebieniu.

    Po nabożeństwie podziękowałem kapłanowi i wskazałem, że oddanie „wszystkiego” oznacza oddanie naszej wolnej woli i czasu, bo nic więcej nie mamy na tym zesłaniu. Świat chyli się ku zagładzie, bo nawet w Kościele Świętym nie widać żadnego poruszenia. Nie ma adoracji całodobowych, pokuty.

    Po wyjściu ze świątyni w wielkim bólu odmówiłem moją modlitwę w intencji tego dnia, a wieczorem popłynie koronka do Miłosierdzia Bożego z przepraszaniem za różne moje zachcianki. 

                                                                                                                                    APEL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 16 styczeń 2016

Odsłon: 1184

    Obudziłem się tuż po północy zdziwiony przespaniem (6 godzin) piątkowego wieczora. Przez cały ten dzień spożyłem trochę galaretki rybnej i sałatki, garści orzeszków ziemnych i kilka herbatników. Nietypowo pisałem do 5.00 i obudziłem się na Mszę św. o 7.30.

    Jakże cudownie wygląda świat zasypany zamarzniętym śniegiem...drzewa, ziemia, a szczególnie siatka piaskownicy...pokryta białym puchem. To jeden z cudów Boga. Ciekawe co myśli w takich momentach małe dziecko.

    Świat w tym czasie idzie za Lucyferem, który pragnących władzy mami swoim światłem. Oszukani pragną spokojnego życia, ale bez Boga - po zejściu z Autostrady Słońca - trafiają na manowce, bo śmierć nie kończy życia, ale go rozpoczyna!

    W ostatnim czasie chodziłem na pogrzeby, a to jest dobry czas na ewangelizację, ponieważ rodzina i znajomi zmarłego widzą nasz koniec. Pogrzeby celebruje nasz proboszcz i pasuje do tego. Niezrozumiałe są słowa, które się powtarza, że "wskutek ludzkiej grzeszności jesteśmy skażeni śmiercią".

    Wg mnie pasowałoby mówienie o naszej nieśmiertelnej duszy, która stanie przed św. Piotrem. Powtarzanie, że zmarły widzi teraz Boga Ojca...twarzą w Twarz jest dziwne. Przecież w Królestwie Niebieskim też istnieje hierarchia. Wszystko jest pokazane już tutaj.

   Ja mam pragnienie skontaktowania się z sekretarzem Naczelnej Izby Lekarskiej, który ma funkcję podobną do św. Piotra stojącego u bram Nieba...może dać sprawie dać odpowiedni bieg lub schować ja na dno biurka. Dodatkowo dostępu do niego chronią dwie sekretarki wyspecjalizowane w kręceniu. Możesz pojechać, ale nie wiadomo czy trafisz, a on nie ma obowiązku spotkania się.

    Dla mnie wyznacznikiem jest posłuszeństwo ("bądź Wola Twoja") i trzymanie się Pana Jezusa Eucharystycznego. Nie potrzebuję żadnych znaków i cudów, bo Cudem Ostatnim jest ten pokarm dla mojej duszy.

    Dziwne, bo już miałem zarys intencji, a z włączonej kasety popłynęły słowa podziękowania...to zawsze powtarzałem chorym, bo swoje choroby widzieli w wielkiej jasności. Lucyfer nigdy nie pozwolił im ujrzeć obdarowania.

   Tak się złoży, że w „Poemacie Boga - Człowieka” przeczytam „Uzdrowienie niewidomego od urodzenia” (207)...nie miał nawet gałek ocznych i żył z rodzicami w okropnych warunkach z jałmużny. W „Sprawie dla reportera” pokażą zabierane przez komornika rodzinne gospodarstwo rolne oraz dziewczynkę, która podczas sepsy straciła kończyny. Na końcu tego ciągu trafiły się obrazy inwazji rozszczepów wargi w Etiopii z odrzucaniem tych dzieci przez społeczeństwo.

     Bez łaski wiary, Światła Bożego nie ujrzysz w pełni swojego obdarowania...od wody w kranie do sprawności intelektualnej, dachu nad głową i własnego łóżka. Ci, którzy mieli to od urodzenia zdziwią się, bo: za co tu dziękować?

   Przed obiadem, gdy żona postawiła przede mną talerz z rosołem...padłem na kolana i podziękowałem za Dobroć Boga. Rozumie to prawdziwy uchodźca, głodny, zmarznięty i bliski śmierci.

    Przepłynęły obrazy mojego obdarowania duchowego, bo mam: Dom Pana (kościół) z kapłanami, łaskę wiary, a na jej szczycie nieuzasadnione cierpienie (krzyż)! Jak to opisać i przekazać naszym językiem?

                                                                                                                        APEL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 15 styczeń 2016

Odsłon: 961

     Popłakałem się po wejściu do Domu Pana o 7.30. Płynęła smutna pieśń, „patrzyła” siostra Faustynka, a Pan Jezus (Mk2,1-12) widząc wiarę tych, którzy poprzez otwór w dachu opuścili paralityka...uzdrowił go . Ten wstał i na oczach wszystkich wziął swoje łoże i wyszedł.

   Sam zacząłem wołać: „Panie Jezu! wybacz moje słabości z zapominaniem o Tobie. Usłysz mnie Jezu.” Napłynął piękny obraz Pana Jezusa z Najśw. Sercem, który znajduje się na stołówce domu parafialnego. Eucharystia lekko pękła na pół...co oznacza jakieś niewielkie cierpienie.

   Po nabożeństwie zapaliłem lampkę pod moim krzyżem i po czasie trafiłem na Mszę św. pogrzebową, a serce zalał ból przy słowach kapłana o życiu wiecznym. Z moich kontaktów z ludźmi chorymi 90-95% nie wierzy w pomoc Boga Ojca. To zarazem oznacza brak wiary, a przecież w „Ojcze nasz” prosimy o wypełnianie woli Boga Ojca. Kto to czyni przed swoimi planami?

  Później mamy tego efekty: marniejące domy, nieudane małżeństwa, „pójście na księdza”, oszczędności w złocie („Amber Gold”), pożyczki u oszustów, a na dole nieudane zakupy, zatrucie się tortem, szukanie pomocy w leczeniu, uwielbianie piesków i kotków, zapatrzenie się w zdrowie ciała.

    Na końcu wszystkiego jest wiara w Boga Objawionego, naszego Prawdziwego Ojca, Stwórcę naszej nieśmiertelnej duszy w której istnienie wierzy tylko garstka. Wyobraź sobie kłopoty, bo jesteśmy natychmiast po śmierci. Wówczas będziesz czekał na modlitwy „resztki Pana”.

    Tak jest w mojej klatce, bloku, osiedlu i całym mieście, a pomyśl o Federacji Rosyjskiej, Chinach i całym świecie z wiarami wymyślonymi...

   Proszę Cię przyłącz do nas, nie wykręcaj się brakiem czasu, bo ja schodziłem z dyżuru w pogotowiu (7.30) i trafiałem na Mszę św., a później do przychodni...i tak całymi latami. W tym czasie miałem pomoc Boga Ojca, a nawet Królestwa Bożego, gdzie są wszyscy najlepsi specjaliści. Nie zdarzyła mi się większa wpadka.

   Właśnie pokazują taką w TVN „Uwaga”. Kolega anestezjolog u 13 latka po operacji neurochirurgicznej - ciężki stan nieprzytomności - potraktował jako jego udawanie! Doświadczona lekarska napisała, że dziecko ma sepsę i kazała rodzicom jechać własnym samochodem w którym zmarło…

                                                                                                                           APeeL