Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 07 grudzień 2016

Odsłon: 1203

    Nigdy nie wiadomo czy napływające natchnienie jest z dobrej strony. Ważnej jest wsłuchiwanie się w natchnienia, bo Szatan chce zmienić „decyzję chwilki”, a zły odczyt woli Boga wywołuje całe ciągi złych następstw. One mogą być w danej chwili atrakcyjne, ale po czasie stwierdzisz, że popełniłeś błąd.

    Dzisiaj smacznie spałem, ale zostałem obudzony o 6.50 czyli na Mszę Św. o 7.15, ale byłem wyjątkowo nieprzytomny i nie posłuchałem „idź, a zobaczysz” w sensie jakichś atrakcji. Później wypoczęty opracowałem i edytowałem 5 nowych intencji.

    To naprawdę jest wielki wysiłek i przypuszczam, że pójście do kościoła „na siłę” nie było od Boga, a świadczy o tym owoc, bo mam wielką radość w dawaniu świadectwa wiary i w zmniejszaniu zaległości.

    Ja nie znam dobra wiecznego, które powstanie z mojego wysiłku. Na wieczornej Mszy Św. Pan Jezus w Ew Mt 11,28-30 powie do takich jak ja:

<< Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźmijcie Moje jarzmo na siebie (…) a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie>>.

    To wielka Prawda, ponieważ  j a r z m o (czyli ewangeliczna niewola) naprawdę jest słodkie, a  b r z e m i ę (ciężar, trudna sytuacja) lekkie, ponieważ Pan Jezus jest zawsze z nami. Ja to potwierdzam, bo nigdy nie żałuję czasu „zmarnowanego” dla Boga i zawsze mam radość, której nie zna świat, a przy okazji wszystko inne układa mi Sam Bóg.

   Dzisiaj oglądałem kłótnie w Sejmie RP oraz przygotowywanie się tych, którzy nie mogą pogodzić się z faktem, że stracili władzę i chcą rewolty, bo wielu będzie musiało odpowiedzieć karnie za to, co czynili. W tym czasie naprzeciwko mojego bloku robotnicy budowlani ciężko pracują od rana do wieczora.

    W drodze do kościoła na Mszę Św. wieczorną smutek zalewał moje serce, bo bracia Polacy są poróżnieni, a świat chyli się ku zagładzie. Nie widać żadnego poruszenia w przygotowywaniu się do ponownego Przyjścia Pana Jezusa...

    Na nabożeństwie było kilkanaście osób, a do Eucharystii podeszła garstka. Ludzie nie wierzą w Moc Boga naszego, a mimo powołania Pana Jezusa na Króla naszej ojczyzny rządzący nie kierują oficjalnych próśb o pomoc w rozwiązaniu różnych spraw.

    Po co przekrzykiwać się w Sejmie RP, gdzie ze strony PO słychać „precz z komuną”, a przez dwie kadencje wypłacali wielkie emerytury utrwalaczom.

    Eucharystia ułożyła się ochronnie i rozpuściła...szybko wróciłem do domu aleją główną rozświetloną już jak w Dzień Bożego Narodzenia (fanaberia).

                                                                                                                                    APEL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 06 grudzień 2016

Odsłon: 1165

Św. Mikołaja

    Około 14.00 postanowiłem wyjść na spacer z nadzieją modlitwy...może za dzisiejszy dzień? Nagle moje serce zalało wielkie cierpienie, ponieważ napłynęła obecność Boga Ojca. Popłakałem się w poczuciu miłosnej rozłąki i wielkiej tęsknoty, którą w pełni ukoi dopiero powrót do Królestwa Niebieskiego.

    W płaczu zacząłem wołać: „Tato! Tatusiu! Tato! Jezu mój! Panie mojego serca i duszy, mojej wieczności. Przyjmij podziękowanie za wszystko, bo ja nie pragnę niczego oprócz służenia Tobie, Ojcze mój...dla oddawania Tobie czci i chwały. Tato! Przyjmij moje cierpienie rozłąki z Tobą”.

    Wyszedłem i zacząłem moją modlitwę, ale ból rozłąki trwał podczas poczucia obecności Deus Abba...”Tato! Tato! Tato!” Moje serce zalewał trudny do opisania ucisk w okolicy przedsercowej, a łzy płynęły z oczu. Przepłynęły czytania i przeżycia z Mszy Św. o 7.15 z Eucharystią, która ułożyła się na podniebieniu i rozpuściła w ustach. To zawsze oznacza „przytulenie” przez Boga Ojca.

    Prorok Izajasz (Iz 40, 1-11) wołał dzisiaj <<Pocieszcie, pocieszcie mój lud! /../ czas jego służby skończył się /../ nieprawość jego odpokutowana, bo odebrało z reki Pana karę w dwójnasób za wszystkie swe grzechy >>.

    Dalej prorok przekazał, że nasz Pan Bóg przyjdzie z mocą Tego, który dzierży władzę, a „Jego nagroda z Nim idzie i przed Nim Jego zapłata”.

    Psalmista w Ps 96[95] głosił chwałę naszego Taty prosto z mojego serca. Płaczę jeszcze po wielu godzinach od momentu przybycia do mnie Boga Samego, bo tak sam chciałem krzyczeć:

    „Śpiewajcie Panu, sławcie Jego imię, głoście Jego chwałę, rozgłaszajcie cuda, niech wszystko, co żyje raduje się i wykrzykuje z radością”...

   Jak Bóg Ojciec to wszystko wytrzymuje, bo ludzkość nie chce powrotu do Raju, a "Dzień Pana" jest już bliski. Ręka karząca jest powstrzymywana przez "resztkę Pana" rozrzuconą po całym świecie. Nikt nie broni Boga i Pana Jezusa na forach internetowych.

    W moim miasteczku nad rzeczką przeważa kult władzy i posiadania, kariery, a takim wiara na co dzień nie jest potrzebna. Poseł i senator z naszego rejonu nie stanęli po mojej stronie...broniącego krzyża i naszej wiary. Nie mają błogosławieństwa Boga naszego...tak potrzebnego w budowie nowej struktury ojczyzny.

    W Ew. Mt 18, 12-14 Pan Jezus wskazuje na radość pasterza z odnalezienia zagubionej owcy. Ja taką byłem, a teraz muszę wszystko odrobić. Wołam i krzyczę, ale mój głos jest blokowany, a nawet uznano, że płynie z myśli, serca i z ust chorego psychicznie. Pana Jezusa też ubrano w czerwony płaszcz, a uczynili to mieniący się władzą religijną (wg Jana Chrzciciela „plemię żmijowe”). Tak jest dotychczas.

     Z powodu tej wielkiej łaski Boga Ojca, który przyszedł do mnie o 14.00 nie mogłem dojść do siebie i pojechałem na ponowną Msze Św. o 17.00. Dobrze, że przybył spowiednik, bo chciałem ten dzień przekazać w czystości na Ręce Taty.

    Podczas podchodzenia do ponownej Eucharystii siostra śpiewała pieśń: „Pan Jezus już się zbliża...O! Szczęście niepojęte, Bóg Sam odwiedza mnie /../”. W tym momencie zrozumiałem wielką łaskę, która spotkała mnie dzisiaj po wielu dniach pustki duchowej.

   Po powrocie do domu wołałem dalej w mojej modlitwie w intencji podobnie cierpiących, na co wskazał także spowiednik zalecając odmówienie cz. różańca: „Zesłanie Ducha Świętego”. Zdziwiony stwierdziłem, że ze środka mojego bałaganu „wyciągnęła się” maleńka książeczka „Nabożeństwo do Ducha Świętego”.

    W ciszy i w ciemności wziąłem wizerunek Boga Ojca z ostatniego objawienia s. Eugenii E. Ravasio i odmawiałem „Św. Agonię” Pana Jezusa z koronką do 5-ciu Św. Ran Zbawiciela. Całowałem ten wizerunek i chwilami tuliłem do serca...

                                                                                                                              APEL

 

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 05 grudzień 2016

Odsłon: 1134

      Od kilku dni trwa zwątpienie i zniechęcenie, a mnie nic nie brakuje. Przenieś się teraz jako katolik do Syrii, gdzie nie możesz zachować obojętności w konflikcie pomiędzy siłami rządowymi, a rebeliantami.

    Ponadto wiem, że jest Bóg Ojciec i czeka na nas Wieczne Szczęście, które trudno nawet sobie wyobrazić. Jako przykład podam fakt, że naród wybrany był karmiony manną z Nieba...dla każdego miała smak jego ulubionej potrawy.

    Naszym rozumem jest to trudno ogarnąć, a wielu szczyci się swoja „mądrością” i bezbożnością, ale nie potrafią ujrzeć cudu stworzenia wszystkiego. Wg jest to niepełnosprawność intelektualna (oligofrenia), bo rozum mamy po to, aby szukać naszego Stwórcę i paść na kolana!

    Na Mszę Św. o 7.15 poszedłem pieszo w nadziei odmawiania modlitwy, ale nie mogłem odczytać intencji. W świątyni zrobiło mi się przykro, ponieważ było tylko kilka osób.

    Prorok Izajasz wołał z mocą (Iz 35, 1-10) o chwale Pana i wspaniałości naszego Boga Ojca, który Sam przychodzi, aby nas zbawić.

     „Wtedy przejrzą oczy niewidomych i uszy głuchych się otworzą /../ i język niemych wesoło krzyknie /../ trysną zdroje wód na pustyni Będzie tam droga czysta, którą nazwą Drogą Świętą /../ tamtędy pójdą wyzwoleni i odkupieni przez Pana powrócą /../”.

    Dzisiaj Pan Jezus uzdrowił sparaliżowanego, a jako lekarz dusz i ciał powiedział, że ma odpuszczone grzechy. Ten wstał, wziął swoje łoże i poszedł do domu chwaląc Boga.

    Po Eucharystii położyłem głowę na ławce i nie mogłem dojść do siebie, a w drodze powrotnej czułem wielki niesmak do tego brzydkiego świata, a bliżej „mojego” miasta, które jak nigdy stało się dla mnie obce.

    Dobrze, że w końcu mojego życia przewróciła się władza okupacyjna, która nawołuje do boju 13 grudnia poprzez wszystkie swoje pogańskie szczekaczki (TVN, „Super Stacja”, "Polsat").

    Dobrze, że wróciłem na Mszę Św. o 17.00, bo napłynęła wielka bliskość Matki Bożej do której wołałem we własnej litanii i prosiłem o podziękowanie Bogu Ojcu za wszystkie dary.

    Dziwne, bo zawsze smutna MB Częstochowska...dzisiaj uśmiechała się do mnie z wielkiego baneru. „Matko moja. Słodka Pani. Mateczko dziękuję za Twoje przytulenie”. Eucharystia odwracała się w ustach i zwinęła na brzegach jakby w koronę.

    Właśnie opracowywałem zapis z kwietnia 1994 roku, gdzie są moje słowa pasujące do dzisiejszej intencji o ocaleniu. Wówczas po przebudzeniu w środku nocy padłem na kolana z zawołaniem:

    << Ojcze mój! Pełen Miłosierdzia! Panie mojej duszy i mojego serca, każdej chwilki mojego życia...wszystkiego. Ja byłem...tym kim byłem, a Ty dałeś mi łaskę powrotu do Ciebie! Nieskończenie Dobry Ojcze. Panie! >>

    Błyskawicznie przepłynęły obrazy: Bóg Ojciec, wygnanie z Raju, Kain i Abel, zesłanie z miłości i nasze odkupienie przez Pana Jezusa, który otworzył Niebo...

    Czy Ty też masz tą świadomość? Czy myślisz kiedyś o Męce Pana Jezusa?

                                                                                                                              APEL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 04 grudzień 2016

Odsłon: 1189

    Jakże ważne jest odczytanie natchnienia dotyczącego godziny i miejsca niedzielnej Mszy Św. (jeżeli są możliwości wyboru).

    Zaczynam zapis, a JP II mówi, że „nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym Słowem, które wychodzi z Ust Bożych”. Nie zmarnuj mojego świadectwa wiary, bo Pan Jezus uwolnił nas (odkupił) oddaniem Swojego Życia po bestialskich torturach i w hańbiącej - w tamtych czasach - śmierci poprzez ukrzyżowanie.

    Po wahaniach postanowiłem trafić na spotkanie z Panem Jezusem do kaplicy Miłosierdzia Bożego, gdzie zostałem zaskoczonym ściskiem, ponieważ na nabożeństwie o 12.30 znalazła się grupa rodziców z małymi dziećmi. Nawet napłynęła pokusa wrócenia do domu.

   Pan Bóg daje nam różne próby...nastolatek chciał zwolnić dla mnie miejsce, ale nie widział stojących rodziców z dziećmi...tak samo jak ksiądz-dyrektor, który na zakończenie Mszy Św. tradycyjnie „żartował”.

    Dobrze, że zostałem, bo po pewnym czasie napłynęła obecność Pana Jezusa, a w mojej duszy rozległ się krzyk z podziękowaniem i przeproszeniem, bo dzisiaj przybyłem tutaj w intencji nawrócenia córki, aby stała się takim dzieciątkiem, bo inaczej nie można wrócić do Domu Ojca. Później w ręku znajdzie się obraz Pana Jezusa błogosławiącego klęczące matki z małymi dziećmi.

    Sam zobacz jak dobrą ochronę mają osoby, które zboczyły z drogi do Boga...nie mówiąc o całkowicie odwróconych lub zaprzedanych Szatanowi. Jeżeli jesteś w jakichś opałach duchowych to nie zlekceważ mojego świadectwa wiary, którego nie piszę po latach lub z różnych książek, ale z „tu i teraz” będąc zjednany z Panem Jezusem...w Eucharystii.

    Przyjmij raz na zawsze, że wszystko jest prawdziwe w naszym Kościele Katolickim. Zważ, że żyjemy w ojczyźnie, gdzie mamy łaskę praktykowania tej właśnie wiary. W zjednaniu z Panem Jezusem w Eucharystii mam wielkie pragnienie „krzyczenia” na cały świat o tym obdarowaniu!

    Dzisiaj w Ew. Mt 3,1-12 Jan Chrzciciel głosił na Pustyni Judzkiej te słowa: << Nawróćcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie >>. Przyjmowano od niego też chrzest w rzece Jordan po wyznaniu grzechów.

    Przybywali tam tez faryzeusze i saduceusze, których określał „plemieniem żmijowym”, które w tej sposób chce uciec przed odpowiedzialnością, bo siekiera już jest przyłożona do korzeni drzew...każde, które nie wydaje dobrego owocu będzie wycięte i w ogień rzucone. Wskazał, że on chrzci wodą, a Ten, który idzie za nim będzie chrzcił Duchem Świętym.

    W tym czasie ja oddałem moją córkę w ręce św. Jana Chrzciciela największego człowieka na ziemi. Poprosiłem także o wstawiennictwo św. s. Faustynkę oraz Jana Pawła II...

    Czas płynie, a ona jeszcze nie wie, że nie czujemy tego (tak jest u starszych, bo w duszy jesteśmy zawsze młodzi), a zarazem nie znamy „dnia ani godziny”...nawet nie wiemy, co będzie za chwilkę.

   W kazaniu kapłan wyjaśnił określenie Matki Bożej, które pada w litanii: Arka Przymierza i wspomniał o Eucharystii...Cudzie Ostatnim. Podziękowałem mu za to, bo wcześniej też często żartował.

    Eucharystia w intencji córki chciała wypaść mi z ust...tak jakby ona ją przyjmowała. To była niecała godzina, a właściwie błyski kontaktów z Królestwem Niebieskim, które sprawiły moją całkowitą przemianę: z człowieka cielesnego w duchowego.

     Wskaż mi inną metodę na ziemi, która może to uczynić...w której ponadto przekazujemy sobie z innymi pokój i to nie jest tylko gest zewnętrzny, ale czynimy to jakby w Imieniu Boga, a świadczy o tym wspólna, serdeczna radość. Napłynęło pragnienie pozostania z Panem Jezusem...w tym zjednaniu odmówiłem koronkę do Miłosierdzia Bożego.

    Na ten czas mam resztkę z zapisu z 21.04.1994, gdzie w wielkim bólu odmawiałem różaniec Pana Jezusa w tej samej intencji z prośbą, aby Pan dał córce Swoje Światło podczas nauczania się teologii (na ATK).

    Tam też prosiłem św. Michała Archanioła o opiekę nad naszą rodziną i o jej ochronę. To wówczas...wprost wyleciało z mojego serca i było działaniem Ducha Świętego, a świadczyły o tym łzy, które zalały oczy.

   To jest śmiertelny bój duchowy, który przekazała uwolniona od opętania po egzorcyzmach w art. „Pan mnie ocalił” w dwumiesięczniku „Któż jak Bóg” (4/ 2014)...

                                                                                                                             APEL