Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 24 marzec 2011

Odsłon: 911

    W drodze do kościoła mijam domy wybudowane w ramach lokaty kapitału. Wiele z nich to niewypały, bo „robisz krok to przyjdź najpierw do Mnie”.

    W myślach bój pomiędzy „Faktem”, a moim samorządem lekarskim, który broni lekarzy oligarchów i chwali Ewę Kopacz „lekarkę pierwszego kontaktu”, a dzisiaj można powiedzieć, że „ostatniego” (minister „prywatyzacja”). Muszę przyłączyć się do „Faktu”, który przegrywa, a opisał  p r a w d ę.

    Teraz siostra śpiewa „Bliskie jest Królestwo Boże, nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”, a kapłan woła do Pana Jezusa: „pozwoliłeś włócznią przebić Swoje Serce”.

     Na ten moment prorok Jeremiasz mówi od Boga: "Przeklęty mąż, który pokłada nadzieję w człowieku i który w ciele upatruje swą siłę, a od Pana odwraca swe serce. Jest on podobny do dzikiego krzaka na stepie. Nie dostrzega, gdy przychodzi szczęście". Jr 17, 5-10

   W moich myślach premier Donald Tusk, który rządzi bez błogosławieństwa Bożego, a pocieszenie szuka u poganina Marcina Mellera, który ma najlepszą fuchę w Polsce („Playboy”). Najważniejszy jest kontakt z „ciężko pracującymi”. To właśnie te dzikie krzaki na stepie.   

    Jezus powiedział: "Żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior i dzień w dzień świetnie się bawił. U bramy jego pałacu leżał żebrak okryty wrzodami, imieniem Łazarz. /../ Umarł żebrak, i /../ Umarł także bogacz, i został pogrzebany./.../”.   Łk 16, 19-31

    Każdy głupi wie co się stanie, bo ziemia i Niebo to dwie odwrotności. „[...] grzesznicy: są jak plewa, którą wiatr rozmiata". Ps 1, 1-4. 6 Zobacz jak ładnie nazywa się pogan („plewa”). Nawet żaden się nie obrazi.

    Znajomemu po 70-ce mówię, że dobre zdrowie usypia, a czas płynie. Faktycznie, nie chodzę do kościoła, a po śmierci zakopią i już! Próbowałem mu coś tłumaczyć, ale właściciel zakładu radiowo-telewizyjnego wygonił nas, bo „tu nie jest klub dyskusyjny”.

    Mój dzisiejszy dzień poświęcam ratowaniu właśnie takich, bo czują się panami śmierci i życia. Wyobraź sobie naszą wspólną radość po tamtej stronie.  

    Po Komunii św. słodycz zalała usta, a powalający pokój serce. Pojawiła się bliskość Pana Jezusa. Nikt nie zrozumie tego, a nawet ja sam, ponieważ do tego czasu byłem normalny. Blisko tych odczuć są sieroty, które chcą tylko bycia z ojcem. Później spotkałem chłopczyka, który czytał Pismo. Powiedziałem, aby takim pozostał do końca i o wszystko prosił Tatę w Niebie.

    W sercu mam dwa uczucia: pragnienie powrotu do Pana, ale to zysk dla mnie („śmierć”) i bycie tutaj dla dzieła zbawiania. Cisza w duszy i bycie z Panem trwało jeszcze 2 godziny, a łzy płynęły po twarzy. W tym czasie z miłością „patrzył” Jezus z Całunu. Jakby mówił: „Moje Oczy zawsze są na tobie”.

    Wróciłem na nabożeństwo wieczorne w intencji żony (urodziny) i trafiłem na piękny śpiew chóru (Msza św. za ich zmarłą koleżankę).

    „Jakże Panie obdarzasz każdego dnia. Dlaczego nie chcą Twoich radości, słodyczy niebieskich i darmowego chleba dającego ż y c i e”. Popłakałem się...

                                                                                                                          APEL

 

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 23 marzec 2011

Odsłon: 917

      Wstałem o 4.00 i tak dotrwałem do Msze św. o 6.30. Podczas odmawiania koronki do Miłosierdzia Bożego ujrzałem, że w  tej modlitwie przekazujemy św. Mękę Pana („Ciało i Krew”) Bogu Ojcu.

    Tu nawet nie chodzi o kulę ziemską, bo Pan Bóg może stworzyć nową, ale o  d u s z e  tych, którzy zginęliby w zagładzie...”dla Jego bolesnej męki miej miłosierdzie”. Moje serce poznało cierpienie Boga Samego. To chwile, bo więcej nie wytrzymasz, a nie mogę krzyczeć z bólu duszy na ulicy. Pan dzisiaj pokazał mi nasze słabości.

Bolszewizm.

    Prorok Jeremiasz skarży się do Pana, bo niegodziwcy uknuli na niego zamach: „/../ Czy złem za dobre się płaci? A oni wykopali dół dla mnie./../”. Jr 18, 18-20 To władza, która za wszelką cenę  pragnie likwidacji przeciwników politycznych.

     Właśnie nieznani sprawcy pobili dziennikarza, który ujawnił szczegóły z życia Putina. Bolszewicy włóczą po sądach (Bender, Wyszkowski, Macierewicz, Ziobro), poprzez ożenki wchodzą do rodzin „wrogów ludu”, zwalniają ze stanowisk i pracy, pomawiają, a nawet rozpoznają choroby psychiczne u mówiących prawdę. Nie trzeba strzelać....

    Tak przed rokiem zginał dr Dariusz Ratajczak (historyk) z Uniwersytetu Opolskiego. Jego rozkładające się włoki znaleziono w samochodzie na parkingu pod „Karolinką”. Zamiast takich promuje się Grossa. Napływa obraz ubeckich katowni...

Faryzeizm.

    Wczoraj Pan Jezus przestrzegał przed uczonymi w Piśmie i faryzeuszami: „/../ Lubią zaszczytne miejsce na ucztach i pierwsze krzesła w synagogach. Chcą, by ich pozdrawiano na rynkach i żeby ludzie nazywali ich Rabbi." Mt 23, 1-12 

    Właśnie w sądzie apelacyjnym Wałęsa wygrał z Wyszkowskim, a przecież w „Kropce nad i” przyznał się do współpracy z bezpieką. Ludzie krzyczeli hańba, hańba... 

Zachłanność.

    Nie ma afery hazardowej, a Chlebowski i Drzewiecki („Polska to dziki kraj”) wracają do łask.

Pragnienie nienależnej chwały.

    Matka synów Zebedeusza poprosiła Pana Jezusa, aby ci dwaj zasiedli w królestwie po Jego stronach. „[...] kto by między wami chciał stać się wielkim, niech będzie waszym sługą. A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie waszym niewolnikiem. Na wzór Syna Człowieczego, który nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu". Mt 20, 17-28

Medalomania (blacharstwo).

    Wiesz jak wyglądają kacyki w Korei Północnej i utrwalacze władzy ludowej. Właśnie „Tygodnik powszechny” przydzielił ustanowiony przez siebie medal św. Jerzego o. Ludwikowi M. Wiśniewskiemu, który sprawy Boże porusza na łamach pogańskiej „Gazety wyborczej”...

Judaszostwo.

    „Nie”, „Fakty i mity”, „Tygodnik powszechny”, „Super Stacja”...

Znieczulica.

     W Darłowie ludzie mieszkają w nieludzkich warunkach (slamsy), a w urzędzie mają dębowe drzwi. W „Uwadze” pokazują  rodzinę, gdzie dzieci okresowo nie chodzą do szkoły z powodu głodu. Chłopczyk, który jest nosicielem hiv jest dyskryminowany w szkole i środowisku.

Antypolonizm i antykatolicyzm.

    Europejczycy nie lubią kochających Boga i ojczyznę. Wciąż wmawiają nam antysemityzm. Jaki jest w mojej ojczyźnie antysemityzm. Przez chwilką miałem w ręku „ohydę spustoszenia” czyli „Fakty i mity”. Kto za nimi stoi, że pozwala się drukować takie pismo? Wciąż udowadniają, że moja wiara w Boga to bajki, oszustwa i pogańskie obyczaje.

Osądzanie innych.

     Przed dwoma dniami Pan Jezus mówił: „[...] Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone./../”.  Łk 6, 36-38 To do mnie, bo mam nie sądzić, nie potępić i być miłosierny, ale to zadanie dla  ś w i ę t e g o!

     Podczas przyjmowania Komunii św. wzrok padł na gasnące oczy Pana Jezusa. Całkowicie odmieniło się moje serce i dusza. Żadnym językiem nie opiszesz mojego stanu, bo ja sam nie mogę go określić. Ja teraz jestem całkiem innym człowiekiem: świętym Bożym...świętym Bożym. To tajemnica. Wychodzę z kościoła, a serce krzyczy:

                „Panie Jezu! Słodyczy i Miłości mojego serca.

                 Panie mój! Baranku i Zbawicielu prawdziwy.

                 Jezu! Jakże trzeba być posłusznym od rana.

                 Dziękuję za każdy dzień z Tobą

                 Dziękuję za Twoją opiekę nade mną

                 i Twoje błogosławieństwo”.                                                              

                                                                                                                                    APEL

 

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 22 marzec 2011

Odsłon: 906

     W naszym kościele rozpoczęto renowację, a to wielkie utrudnienie dla kapłanów i wiernych (kurz). Mały chłopczyk czyta słowa proroka Izajasza, który  woła od Boga: "Obmyjcie się, bądźcie czyści./../ Przestańcie czynić zło. Zaprawiajcie się w dobrem. /../. Iz 1, 10. 16-20

    Moje serce zalało wielkie pragnienie...jego świętości. Zobacz pragnienie i cierpienie Boga Ojca, bo to jedno dziecko, a tu miliardy. ”Bądźcie świętymi, bo Ja jestem Święty”. Pan każdego dnia daje inne doznania. Piszę, a łzy zalewają oczy.

    Msza św. to nie jest pół godziny niesamowitych przeżyć, bo my jesteśmy zbyt słabi. Idę do Komunii św., a siostra śpiewa „Ja wiem w kogo ja wierzę”. Ciało Pana Jezusa wygięło się „ochronnie” i lekko załamało.

    To wszystko z całego spotkania z Panem życia i wieczności. Te kilka minut rozerwało mi serce, a jeszcze przed chwilką byłem normalny, a nawet pusty.

    Na ten moment s. Faustyna mówi z radia Maryja: „/.../ są to chwile krótkie, bo dusza nie zniosłaby ich dłużej, musiałoby nastąpić odłączenie od ciała /../ ich moc, która się udziela duszy pozostaje na bardzo długo /.../ czuję głębokie skupienie, które mnie wówczas ogarnęło /.../ nie zmniejsza się chociaż rozmawiam z ludźmi, ani nie przeszkadza mi do spełniania obowiązków /.../”.

    Jakże podobne są nasze przeżycia, ale mnie zjednanie z Panem Jezusem utrudnia kontakt z ludźmi i powrót do codziennego życia na tym świecie.

    Trafiłem nad nasze „jezioro”, gdzie koi wiatr, faluje woda z pływającymi łabędziami. Jakże Pan obdarza i koi każdego dnia.

                              „Panie Jezu! Przewodniku drogi.

                               Bądź pochwalony Panie mój, Boże.

                               Źródło słodyczy niewyczerpanej.

                               Przewodniku na szlaku do Nieba”.

    Siostra Faustyna na ten moment napisała: „czuję stałą obecność Jego bez żadnego wysilenia duszy, czuję, że jestem złączona z Bogiem tak ściśle jak się łączy kropla wody z bezdennym oceanem”.

    W ręku zapis z 07.05 1992 w którym przed snem prosiłem Matkę Bożą  o błogosławieństwo od Boga Ojca. Pan Jezus właśnie mówi: „Twoja wierność podoba Mi się. /../ będę nadal budował Mój Plan w tobie, aż zostanie dokończony /.../ Teraz błogosławię cię”.*      

                                                                                                                                          APEL

* „Poemat Boga-Człowieka” t. 7 str. 197-198 Vox Domini   

 

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 21 marzec 2011

Odsłon: 1088

    Nie podobał mi się film „Pasja”, ponieważ dominowało w nim okrucieństwo. Takiego dzieła nie może stworzyć człowiek bez łaski wiary. Dlatego zabrakło w nim duchowości. Jezus nie umierał jako bohater z okrzykami na ustach, ale całkowicie poddany i opuszczony.

    Film powinien być przerywany mocnymi zawołaniami Boga wypełniającego obietnicę, a zarazem ostrzegającego ludzkość (błyski kataklizmów i wojen wskazujące na nasze zesłanie). Pan umarł. Biją dzwony, a zasłona w Świątyni Jerozolimskiej rozrywa się z trzaskiem. Oto nastał czas zbawienia!  

     Na Mszy św. wzrok zatrzymał wizerunek Zbawiciela w koronie cierniowej, który wcześniej miałem w ręku. Jak Pan to układa?

    Dzisiaj s. Faustyna mówi (czytanie „Dzienniczka” w radiu „Maryja”): „Po ubiczowaniu kaci zabrali Pana, zdjęli z Niego szatę własną, która już się przywarła do ran. Przy zdejmowaniu odnowiły się rany Jego. Wtem zarzucono na Pana czerwony płaszcz, brudny i poszarpany na odświeżone rany. Płaszcz ten w niektórych miejscach zaledwie dosięgał kolan i kazano Panu usiąść na kawałku belki”.

   Przypomina się spotkanie z tak ubranym Panem Jezusem w Warszawie (figurka). Pan Jezus przekazał świętej, że wielką łaską jest rozważania Jego Męki. Właśnie doświadczam tego i wprost jestem na miejscu kaźni.

   Chłopczyk przejmująco czyta wołanie proroka Daniela: "O Panie mój, Boże wielki (...) Zgrzeszyliśmy, zbłądziliśmy, popełniliśmy nieprawość i zbuntowaliśmy się, odstąpiliśmy od Twoich przykazań”. Dn 9, 4b-10

    Siostra Faustyna mówi dalej: „Wtenczas upleciono koronę z cierni i ubrano Głowę Świętą i podano trzcinę w rękę Jego. I naśmiewali się z Niego dając Mu pokłony jak królowi. Plwali na Oblicze Jego, a inni brali trzcinę i bili Głowę Jego, a inni kułakami zadawali Mu boleść, inni zasłonili Twarz jego i bili Go pięściami. Cicho znosił to Jezus. Kto pojmie boleść Jego. Jezus miał wzrok spuszczony na ziemię. (...) Na wyścigi znieważali Pana”.

     Chłopczyk znowu woła: „(...) Panie! Wstyd na twarzach niech okrywa nas, naszych królów, naszych przywódców i naszych przodków, bo zgrzeszyliśmy przeciw Tobie". Dn 9, 4b-10

     Po wszystkim przeszedł do przodu, ukłonił się przed krzyżem Pana Jezusa, a później przyjął Ciało Zbawiciela.

    Na ten moment Pan Jezus mówi: „Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone”.  Łk 6, 36-38

    Św. Hostia rozpłynęła się w ustach. Wzrok ponownie zatrzymał obraz Pana Jezusa umierającego na krzyżu. Popłakałem się, ponieważ zobaczyłem gasnące oczy Zbawiciela. Miłość zalała serce, a moja dusza urosła. Nawet ciało mam większe, jakby lekko uniesione.

    W żaden sposób nie można tego wyjaśnić. Jak różne Pan Bóg daje doznania. Na ten moment s. Faustyna doda, że: „odczuwam Jego Boskie spojrzenie, rozmawiam z Nim wiele bez słowa mówienia”.

    W TVN „Uwaga” pokazują psa nieludzko traktowanego, prawie zagłodzonego i poranionego. Ciężko chory psychicznie jest drażniony przez sąsiadów. Niewiasta znalazła sobie partnera i spotkała się z nim w Nowym Jorku. On wszystko sfilmował, a znajoma o ksywie „zimna jak lód” upubliczniła to w Internecie. Takie znęcanie się nad drugim człowiekiem jest wszechobecne i ma różny charakter.

    W Viasat History płynie film dokumentalny o ofiarach okupacji brytyjskiej w Indiach (zagłodzono 30 milionów Hindusów). Sprawiła to wiara przywódców w eugenikę i darwinizm społeczny (dobór naturalny z przeżyciem najmocniejszych).

    Jakże pasują teraz słowa  psalmu 79, 8-9. 11. „Nie czyń nam, Panie, według naszych grzechów. (...) Nie pamiętaj nam win przodków naszych (...) i odpuść nam grzechy przez wzgląd na swoje imię”. 

   Przypomina się mój krzyk po Mszy świętej „Panie Jezu! Baranku bardzo cierpliwy...zmiłuj się nad nami”.                                                                                                                                                APEL