- Szczegóły
- Autor: APeeL
- Odsłon: 861
Tuż po przebudzeniu, w środku nocy (3.00) z wielką jasnością ujrzałem satanistyczne podłoże, tego co głoszą świadkowie Jehowy. To zostało opakowane w różne piękne dodatki: „my szerzymy Ewangelię, my lepiej się sprawujemy, nasza jest prawda, nie wolno szerzyć bałwochwalstwa np. kult świętych, itd.!"
Nie masz duszy, Jezus jest zwykłym człowiekiem, nie ma Komunii św. a na dodatek zarzut: jeżeli wierzysz w duszę to jesteś pod wpływem szatana! To zarzucano także Panu Jezusowi, że wypędza złe duchy mocą Belzebuba.
Jezus pokazał, że mamy nieśmiertelną duszę...to najważniejsze oprócz Miłości. Przez to powiedział ludziom: „dbaj o życie w Prawdziwej Ojczyźnie, tutaj bądź pokorny, musisz wytrwać i wrócisz tam, gdzie jest twoje miejsce”.
Szatan niweczy to, bo „nie ma duszy, jaka dusza...zmartwychwstaniesz na końcu czasów”. Ta straszliwa walka toczy się w każdej chwili życia, szczególnie u umierających, a wszyscy niewierzący negują posiadanie duszy!
"Jezu! Jezu!! Jezu!!!” Jeżeli nie ma duszy to nie ma też Czyśćca, a wówczas zbyteczne są modlitwy za zmarłych oraz przyjmowane za nich cierpienia zastępcze. Z powodu tego odkrycia - przy pomocy Światła Bożego - nie mogłem ponownie zasnąć!
Zbudził się dzień, a my pędzimy do odległego szpitala. W tym czasie czytam przekaz Pana Jezusa do siostry Menendez: „moim niebem na ziemi są dusze...ukażę wam to, czego nie widzicie. To, czego nie macie, Sam w was uzupełnię. Wyzbyj się wszystkiego...oddaj wolę i zjednocz ją z Moją Wolą. Będę żył w tobie a ty we Mnie. Do tego stopnia kocham dusze, że życie swoje za nie oddałem."
Dzisiaj w przychodni jest wyjątkowo mało ludzi, a w nagrodę dodatkowa wypłata. Właśnie stoję w kolejce i nagle napływa pragnienie odmawiania modlitwy „Ojcze nasz”. Musiałem zamknąć oczy i zasłonić twarz ręką, a serce zalało milczenie. Ja już nie stoję w tej kolejce, mnie tu nie ma. To trwało kilka minut...
APEL
- Szczegóły
- Autor: APeeL
- Odsłon: 1036
Na granicy snu i jawy pojawiała się postać, która z profilu przypominała Jezusa, ale w ułamkach sekundy zamieniała się w postacie diaboliczne. Po przebudzeniu złość zalewała serce z niechęcią: „nie idę do kościoła”!
Teraz stoję wśród ludzi, a od Ołtarza św. płynie - inscenizowany na głosy - przebieg Męki Pana Jezusa, a w serce dociera całe dzieło Pana dla nas. Jak pojmują to inni, o różnym stopniu wiary?
Dzisiaj musiałem wyjść z kościoła w czasie Komunii św. ponieważ mam dyżur w pogotowiu. Teraz słucham transmisji mszy radiowej, gdzie ks. Kądziela śpiewa całość Męki Zbawiciela...chyba przesada, bo to powinno być mówione na głosy z najwyższym natchnieniem.
Około 11.00 napadła mnie wielka tęsknota za Panem Jezusem...w tym czasie „szarpią” do pacjentów (zły dzień, bo trwa pogoda „zawałowa”). „Nie tutaj powinienem dzisiaj być Jezu, tylko z Tobą, Jezu mój Najdroższy”.
W tej chwili wszystko, co ziemskie jest dla mnie bardzo odległe i do tego małe. Największy cud na świecie...to Komunia Św. którą zostawił Jezus, a tu „znowu pacjent z zakażeniem” i dziadek z babcią...
"Mój Panie, Jezu Chryste, nie oddalaj się! Nie odsuwaj mnie od Siebie, bo pragnę być z Tobą! Ja wiem, że mam służyć innym. Daj mi dar bycia z Tobą, Jezu mój! Daj mi ten dar...Jezu!". Napisałem to jednym tchem i poszedłem do pacjentów. W biegu obcierałem łzy...
Po obiedzie nastał spokój, ale pojawiła się młoda dziewczyna, która przystąpiła do św. Jehowy. Spowodowała tym podenerwowanie w swojej rodzinie...była też u kapłana, który po „dyskusji” grzmiał o tym na kazaniu.
Teraz podczas rozmowy przekazuję jej swoje światło, intymne przeżycia z Jezusem (głód Eucharystii) i doświadczenia z duszą. Przekazałem jej inf. o działaniu Ducha Św. i to, że wszystko jest prawdziwe w naszym kościele.
Po trzech godzinach rozstaliśmy się, a mnie zrobiło się smutno i w ciszy poprosiłem: „Jezu pociesz mnie, Jezu proszę Cię”! Coś mnie tknęło i otworzyłem „Apel Miłości” z radą na ten moment: "Wyzbyj się wszystkiego, nie zachowuj swoich pragnień, zamiłowań i sądów”. To święte słowa...to święte słowa.
Na ten moment z włączonego radia popłynęła transmisja mszy z kościoła Adwentystów Dnia Siódmego. Piękny śpiew i krzyk Piotra do Jezusa - podczas chodzenia po falach: "Panie ratuj nas”, a teraz ja krzyczę: „Panie ratuj mnie”. Zapisałem refren pięknej piosenki...
"Nie rezygnuj bracie, siostro poproś Pana jeszcze raz
wytrzymaj i poczekaj /../ może Bóg odpowiedź dzisiaj da!"...
Przed zaśnięciem poprosiłem Pana Jezusa, aby tej dobrej dziewczynie dał Światło, bo to jest Jego chore dziecko!
APEL
- Szczegóły
- Autor: APeeL
- Odsłon: 885
6.50...”Pozdrawiam Cię Panie Jezu”. Po wstaniu i kąpieli ponownie wołam: „Dziękuję Ci, Panie Jezu za wszystkie dary, którymi mnie obdarzasz. Przecież sam nie miałeś takiej możliwości”!
Dzisiaj mam dyżur w przychodni, ale jest wyjątkowy luz po wczorajszym spracowaniu. Podczas powrotu z radia samochodowego płynęła piękna muzyka.."Panie Jezu dlaczego mnie tak obdarzasz?”...łzy zalały oczy. W nagłym błysku napływało odczucie biczowania Pana Jezusa (ok.14.00), a później przeniosłem się na Via Dolorosa w Jerozolimie.
Wróciliśmy z działki, człowiek umęczony i spocony. Jak wielkie dary mnie spotykają! Przed chwilką pokazano doszczętnie spalone mieszkanie...jak można pomagać takim ludziom? Dlaczego wszystko jest źle zorganizowane?
Napisałem list do Pana Roberta, który skarżył się na opuszczenie w programie „Telewizji nocą” (poniżej). Proszę Boga Ojca, Jezusa Chrystusa i Ducha św. o pokierowanie go do spowiedzi oraz o łaskę dla wszystkich umęczonych („ciężarne żony pijaków”), napłynął też obraz dwóch sióstr inwalidek: „daj im Panie siłę wytrwania i obdarz je Światłością!”
Towarzyszu ziemskiej wędrówki!
To jest dość typowe, że jedno stworzenie ziemskie zapomina o innym...nawet najbardziej poprzednio kochanym. Z tego powodu nie wolno naszej całej miłości kierować na jedną lub kilka osób, a także na zwierzęta, bo stworzenie może nas opuścić także ze względu na śmiertelność (rodzice).
Nigdy nie zapomina o nas Stwórca. Najbardziej opuszczony, a Pan to przeżył jest pod Jego opieką, chociaż on nie wie o tym. Proszę sobie przypomnieć, czy wówczas - w chwilach największego zwątpienia - kierował się Pan ku Stwórcy i ku Jego Synowi Jezusowi? Niestety, często jest odwrotnie, bo ludzie umęczeni odwracają się od Boga!
Przypuszczam, że wówczas - jedno drgnienie Pana serca - sprowadziłoby pomoc o jakiej nigdy Pan mnie marzył! Nie wiem czy pogodził się Pan ze Swoim stanem? Po odkryciu, że Pan Jezus jest, a to oznacza, że będę ja, będziesz Ty...będziemy! Cóż oznacza jakieś głupie przywiązanie, posiadanie, dobry wygląd, brak nogi, źli ludzie wokół?
W momencie w którym odkryjesz, że największą radość dają ci słowa modlitwy: "Ojcze nasz"...cóż oznacza cała reszta! W chwili gdy ujrzysz dobrowolną Mękę Jezusa...co oznaczają nasze cierpienia?
Proszę wyobrazić sobie, że krzyczą na nas, plują, przeklinają, wyśmiewają i biczują, a bicz jest zakończony kawałkiem metalu i wyrywa ciało. Później „koronują cierniami, wkładają krzyż na ramiona i przybijają do niego. Dodatkowo zdradza nas zaufany uczeń, któremu w pokorze umyliśmy nogi podczas pożegnalnej wieczerzy!
Pan Jezus nie wypowiedział nawet jednego słowa skargi! W Imieniu Zbawiciela proszę Pana o przystąpienie do Sakramentu Pojednania...
APEL
- Szczegóły
- Autor: APeeL
- Odsłon: 986
Przed przebudzeniem o 4.00 w samochodzie widziałem dwóch znajomych, a jednego określiłem jako „przykładnego akcjonariusza skompromitowanego ministerstwa”.
Nigdy sam nie wymyśliłbym takiego określenia, które jest prawdziwe w 100%, bo to bardzo dobry pracownik ministerstwa, które padnie dzisiaj w Sejmie RP. Nie będzie już ukochanej MO...tylko policja. Łatwo jest zmienić mundur, ale trudniej duszę człowieka!
Przytuliłem się do żony, a w moich połączeniach mózgowych trwał sekundowy dialog...
- dzisiaj musisz zrezygnować (ze współżycia), właśnie dzisiaj (piątek)...
- dlaczego...przecież mogę ofiarować coś innego?
- najwięcej grzechów jest tego typu, dużo dusz cierpi w czyśćcu...to jest odpowiednia ofiara "tu i teraz"!
To można porównać do wejścia w butach do salonu, nikt tego nie zabrania, ale każdy wie, że tak nie wypada! Dodatkowo przypomniała mi się sekundowa łączność z Bogiem Ojcem!
„Ojcze nasz...Panie Jezu Chryste, Synu Boga żywego, który cierpiałeś za mnie Bolesną Mękę spraw, aby Duch Św. nigdy mnie nie opuścił...teraz i na wieki. Zdrowaś Maryjo...”
Dodatkowo z Nowego Testamentu przeczytałem o zabraniu Ciała Pana Jezusa. Nagły smutek zalał serce, w oczach pojawiły się łzy, a po siedzeniu w ciszy pojawił się Pokój Boży. Ten smutek przerastał nasze normalne odczucia.
Przed wyjściem stałem w milczeniu przy drzwiach i wyszedłem w ciszy...krok za krokiem z pochyloną głową, a moje powolne ruchy były dostojne jak u kapłana podczas nabożeństwa. To jest absolutne przeciwieństwo diabelskiego pośpiechu. „Cóż znaczę dla Ciebie Jezu”?...powtarzałem.
Bardzo wolno jechałem samochodem i w takim stanie znalazłem w gabinecie lekarskim, gdzie przywitał mnie Gliniany Jezus, który wykonała dla mnie pacjentka w Instytucie Reumatologii, gdzie się specjalizowałem.
Po pewnym czasie „ujrzałem” konstrukcję dwóch światów i zrozumiałem, że trzeba żyć w łączności z Panem Jezusem...w naszych myślach, słowach i uczynkach. Trwał ciężki dzień, ale wszystkich załatwiałem, tak jak mogłem najlepiej i całkowicie bezinteresownie.
Właśnie kobieta wciskała mi 10 tys. a ja „przekazałem odmowę na ręce Pana Jezusa...za pazernych i nieuczciwych”. Pocieszyłem też bojącą się śmierci...przecież Pan Jezus pokazał, że nie umieramy i najważniejsze jest nasze zbawienie, bo cała reszta jest dodana. Wszystko jest prawdziwe w naszym kościele...wszystko!
W nawale pracy miałem też niespodziankę, bo „nadkierownik" wytypował mnie do odznaczenia 11 kwietnia 1990 r.! Napisałem w tej sprawie pismo do naszej dyrekcji:
<<Uprzejmie informuję, że należę do osób, a ten pogląd przekazywałem już wcześniej, które nie uznają żadnych odznaczeń. W związku z powyższym serdecznie przepraszam wszystkich, którzy w dobrej wierze pragnęli wyróżnić mnie i wynagrodzić. >>
Nie wypadało żartować o rekinie, który połknął Polaka i Ruska...po pierwszym miał mdłości, a przy drugim po każdym odbiciu wypluwał order!
Podczas picia kawy, w gwarze personelu doznałem wstrząsu na samą myśl odznaczania, gdy wychodzę przed ludzi, a do mojej piersi przypina się jakąś blaszkę! Moim znakiem jest krzyż Pana Jezusa w sercu!
Mam jeszcze kilka minut do dyżuru w pogotowiu, a na pocieszenie płynie piękna muzyka. Dodatkowo uśmiecha się babcia z plakatu reklamującego lek, a wzrok zatrzymał wizerunek Jezusa na krzyżu. Ja wiem, że jest to podziękowanie za dzisiejsze przyjęcie cierpień...nawet napływa, że „dam ci tysiąc pocieszeń”!
To prawda, bo pocieszenia od Boga są lepsze niż forsa, wódka, karty, pozorna wolność, zło, szum i chwała ludzka. Teraz wiem, że wybrałem prawidłową drogę. Ilu idzie tą drogą? Ilu zrezygnuje z darów dobrowolnie?
Na początku dyżuru z „Apelu Miłości” pada zapytanie: „czy potrafisz pocieszyć Jezusa w Jego smutku poprzez czułość i współczucie”? Jak ja to wszystko pojmuję! Jak to wszystko jest mi bliskie! „Jezu mój, Jezu, Jezu”...
Teraz trwa krótka, ale bardzo ciężka dyskusja z kolegą lekarzem, prawdziwym ateistą, racjonalistą i praktycznym materialistą. Trafiam w niego z ciężkiej armaty...
- Doktorze! Pan nie chce później istnieć? Pan chce się rozpaść? Czy pan wierzy, czy nie będzie pan istniał...nie w dziełach...pan będzie normalnie istniał! Zważ, że ludzie niewierzący bardzo chcą żyć! Nie mógł tego odeprzeć.
Późno, czytam o Eucharystii, a narasta głód Białego Chleba. Wcisnąłem się pod kołdrę w pozycji wyprostowanej ze złożonymi rękami i wołałem do Pana Jezusa, któremu wszystko przekazuję i z Nim staram się być w stałej łączności, a takich chwil jest coraz więcej.
APEL
- Szczegóły
- Autor: APeeL
- Odsłon: 900
Noc w pogotowiu przespana, ale na koniec nie możemy wyjechać, bo kierowcę złapała „biegaczka” (biegunka). Ja w oczekiwaniu czytam „Apel Miłości”, gdzie jest pokazane działanie złych sił na pacjentów (zawsze jest to odwrócone):
- konający z powodu nieuleczalnej choroby jest zalewany wiarą w uleczenie i życie, a także w uratowanie przez cud. Chodzi o to, aby nie przygotować się do śmierci. Szczególnie będzie atakowany odwrócony od Boga i kochający to życie.
- chory mający szansę i możliwość wyleczenia ma odbieraną ufność, budzi się w nim zwątpienie, a myśli są kierowane ku bezsensowi terapii i samobójstwu.
Wróciliśmy z wyjazdu, a ja zamiast modlitwy „znalazłem się” na zebraniu dotyczącym zwalniania ludzi z pracy, bo trzeba zrobić stanowiska dla bezrobotnych. Najlepiej wyrzucić dwuzawodowców...szczególnie krzywdzących moją osobę!
Złapałem się na tym i w ciszy pokoju lekarza dyżurnego zacząłem odmawiać „Ojcze nasz”. Zawołałem też: „Jezu Chryste, Synu Boga Żywego, Ty dla mnie cierpiałeś Mękę! Ty wskazałeś na Ducha Św.! Bądź ze mną teraz i na wieki,wieków”.
Zły nie dawał za wygraną, bo w tym miesiącu mam niesprawiedliwie ułożony dyżury...postanowiłem, że przyjmę to z pokorą i nie będę się skarżył. Nie pamiętam, bo może dodałem intencję, ale „teraz znalazłem się” u „nadkierownika” ze spisem wszystkich dyżurów w tym roku.
Usiadłem w smutku, spojrzałem na Jezusa w kalendarzu i uśmiechnąłem się do siebie z powodu tych kuszących „marzeń”! Całe piekło jest wybrukowane takimi „dobrami” chęciami. Większość neguje istnienie demonów i traktuje takie myśli jako swoje!
Około godziny 18.00 w ciszy działki stwierdziłem, że wolny dzień powinien oznaczać większą ilość modlitw, zadumy oraz szczególnych czynności! Jednak Zły zawsze chce nas oszukać.
Zawsze marzyłem, aby zobaczyć miejsca, gdzie przebywał Jezus. Właśnie pokazują takie obrazy w TVP skojarzone z muzyką oraz falami uderzającymi o łódkę, a w magazynie katolickim dano piękne zdjęcia z tamtych stron. Samo Imię Jezusa wywoływało łzy w oczach.
W domowym zaciszu myśl pobiegła do inwalidy Roberta z programu „Telewizja nocą”, a od niego do Pana Jezusa. Moje serce zalała wielka tęsknota...
<<Jezu mój, najdroższy Zbawicielu sama twarz wpada w dłonie! Jak mam wyrazić moją tęsknotę?
Ty, Jezu szumu świata nie lubisz i w ciszy serca przychodzisz...na palcach
Ja krzyczę do Ciebie w milczeniu: niech Twoje będą moje myśli, słowa i czyny
Niech Twoje będzie moje serce, Nauczycielu Dobry>>.
Ja jestem po dyżurze, późno, ale nadszedł czas modlitwy. Ktoś, kto nie przeżywa tego nie pojmie mojego cierpienia. Zapaliłem świeczkę i bardzo wolno mówię „Ojcze nasz”, a serce „otworzyło” się na Boga Ojca, bo moja dotychczasowa wiara sięgała Jezusa. To było pierwsze uczucie, które trwało 1-3 sekundy, tak jakby Bóg-Ojciec chciał mi powiedzieć: „Oto Jestem”.
Jezus jest mi bliski, wyobrażalny, stał się dla nas człowiekiem. Bóg Ojciec jest trudny do ogarnięcia. Ponownie zauważyłem, że po modlitwie „Ojcze nasz” brakuje modlitwy do Jezusa i zawołałem: "Panie Jezu Chryste, Synu Boga Żywego, który za mnie cierpiałeś Mękę i wskazałeś na Ducha Św. bądź ze mną teraz i w godzinie śmierci”...
Łzy same leciały z oczu (dar łez)...naprawdę płakałem. Położyłem się i stało się jasne wcześniejsze działanie złego (sztuczki), zapomnienie o modlitwie, gadanie i szum tego świata.
„Dobranoc Panie Jezu! Dobranoc!"...
APEL
- 04.04.1990(ś) Ścieżki Pana...też nie są naszymi
- 03.04.1990(w) Doznający łaski wiary staje się mocny
- 02.04.1990(p) Pan Jezus prosi o dusze...
- 01.04.1990(n) WSZYSCY JESTEŚMY JEDNO
- 31.03.1990(s) Wszystko się spełniło...
- 30.03.1990(pt) Gliniany Jezus...
- 29.03.1990(c) Z prochu powstaliśmy i prochem będziemy...
- 28.03.1990(ś) Już nie mogę czynić zła...
- 27.03.1990(w) Wiedz, że masz sumienie...
- 26.03.1990(p) ZA DUSZE ZAPOMNIANE